RSS Feed

εννιάλεπτο!!!

Κάποιοι άνθρωποι έχουν μέσα τους την χάρη …..

Είτε είναι αυτό μουσική είτε οτιδήποτε άλλο……

Δεν ξέρω τι το κάνει αυτό, ή αν είναι η «τύχη» …..

Πάντως δεν μπορω να πω ότι δεν τους ζηλέυω…..

(γιατί όχι δλδ , έχω περάσει στα 50 κι ακόμη ψάχνω ένα κάποιο δρόμο να βρω….)

Advertisements

Πεμπτη σήμερα…..29-10-15

Γιατί όταν θέλω να μοραστώ κάτι με άλλους….

με ένα «κοινό», ας πούμε…..

πάντα στο μυαλό μου έρχονται μουσικές και όχι λόγια;;;;;;;;;

ξεκαρφωτο………

………..γιατί οι εποχές που έγραφα καθημερινά με αφοσίωση στο μπλόγκ σήμερα μου φαίνονται κάτι σαν»παλιές καλές εποχές» και ήταν….σε σχέση με την σημερινή «πραγματικότητα’…
Και να σκεφτείς ότι είχα αφιερώσει πάρα πολλές αναρτήσεις μου στο μπλογκ για αυτήν την έρμη την πραγματικότητα ………..που όμως όταν σε ξεπερνα δεν μπορείς να την ξεπεράσεις……
Τώρα τι λέω και τι θέλω να πω;
Σάμπως κι εγώ ξέρω;….
δλδ ξέρω αλλά μπορώ να το πω;;;
αυτό δεν ανέλυα ξανά και ξανά σττις δικές μου αναρτήσεις;
ο καθένας έχει τον προσωπικό του θεό…την προσωπική του πραγματικότητα….τις προσωπικές του αποχρώσεις στα χρώματα…..
αλλά όταν αυτές οι αποχρώσεις τείνουν στο σκούρο γκρι δεν αλλάζει και πολύ από άνθρωπο σε άνθρωπο….\
Είναι ένα σκούρο πράμμα…μια μουντζούρα….
Κι αυτό δεν μπορεί….είναι κοινό για όλους….
η αντίληψη της μουντούρας δλδ είναι αντιληπτή από όλους…………

τραγουδάκι;

Υπάρχουν τρεις τρόποι να χάσεις λεφτά…..
Ο εύκολος, ο γρήγορος και ο σίγουρος…..

Ο εύκολος είνα να τα φας με τις γυναίκες στα γλέντια …..
Ο γρήγορος είναι τα καζίνο και ο τζόγος….
Ο σίγουρος είναι να γίνεις αγρότης……

Και μετά το «αστείο ανέκδοτο» ……
(οποιαδήποτε ομοιότης με την πραγματικότητα είναι απλά πραγματική….)
μια αφιερωσούλα……

σχόλια περί πραγματικότητας

«…..Έτσι με την ίδια έννοια, φαίνεται ότι όλη η ύλη γύρω μας…δηλαδή οι άνθρωποι, τα ζώα, τα φυτά και όλο το φυσικό περιβάλλον και τα αντικείμενα είναι προσωρινές εκφράσεις της μιας οικουμενικής Συνειδητότητας ή αλλιώς του ενός Κβαντικού Πεδίου. Σ’ αυτό το πεδίο όλα είναι ένα…………»

Λοιπόν….τι ωραία βαλμένο κείμενο…..ΕΝ ΤΩ ΠΑΝ…;όλα είναι ένα πράγμα…τό ίδιο και το αυτό….τα ζώα τα φυτά και όλο το φυσικό περιβάλον…..όλα ένα με εμάς τα «ανώτερα όντα»

γιατί ανώτερα;

Αποδεικνύεται πιο κάτω, όπου λέει:

«…….Με άλλα λόγια, αν όντως ο παρατηρητής κάνει το πεδίο πιθανοτήτων να πραγματοποιείται σαν μια μόνο πραγματικότητα στην δική μας υλική υπόσταση, τότε είναι μάλλον οι συγκεκριμένες πεποιθήσεις, συναισθήματα, προσδοκίες και οι προκαταλήψεις μας που συντονίζονται με ή έλκουν από ή διαμορφώνουν το πεδίο πιθανοτήτων, ώστε να γίνει τελικά η δική μας συγκεκριμένη προσωπική και ομαδική πραγματικότητα…..»

αφού όλη η φύση και τα ζώα και εμείς , είμαστε το ίδιο πράγμα και αποτελούμε την πιθανή πραγματικότητα σε κβαντική συλογική συνειδητότητα, τότε:      «……τότε είναι μάλλον οι συγκεκριμένες πεποιθήσεις, συναισθήματα, προσδοκίες και οι προκαταλήψεις μας που συντονίζονται με ή έλκουν από ή διαμορφώνουν το πεδίο πιθανοτήτων……..»

Πόσο εγωιστικό είναι αυτό για αυτόν που το γράφει και το είδος που αντιπροσωπεύει…το ανθρώπινο δλδ…..αφού μέσα σε ολόκληρο σύμπαν , οι ΔΙΚΕΣ μας «…πεποιθησεις , συναισθηματα , προσδοκίες και προκαταλήψεις….» είναι αυτές που :»….που συντονίζονται με ή έλκουν από ή διαμορφώνουν το πεδίο πιθανοτήτων…….»

όλο το σύμπαν δλδ περίμενε τον άνθρωπο να αναπτύξει μιαν συγκεκριμένη συμπεριφορά , να φτάσει σε ένα σημείο νόησης και κοινωνικής διάρθρωσης τέτοιο που τελικά :»….ώστε να γίνει τελικά η δική μας συγκεκριμένη προσωπική και ομαδική πραγματικότητα…..»

Ώστε τελικά να γίνει πραγματικότητα η ΔΙΚΗ μας πραγματικότητα……….

Δεν θα’θελα να το παιδέψω άλλο……το σκεπτικό αυτό είναι λάθος….

Άλλο πράγμα να διατείνεσαι ότι , σαν είδος ότι :» από αυτό το κάτι που από το μηδέν αποφάσισε να γίνει «κάτι» κάποτε και έφτασε σήμερα να είναι το παν (το σύμπαν)….από αυτό το ίδιο υλικό είμαστε φτιαγμένοι , άρα είμαστε οι ίδιοι με ότι είναι τα πάντα και σαν τέτοιοι μπορούμε να φτιαχτούμε και καλύτερα και να εξελιχθούμε στα πάντα….και για πάντα….( δικό μου)…»

Κι άλλο να λέμε ότι εμείς είμαστε ο παρατηρητής που ορίζει την πραγματικότητα όλων των πραγματων…..

παγιωμένες αντιλήψεις….

Διαβάζω εδώ μέσα στις διάφορες αναρτήσεις από ανθρώπους που εκτιμώ , μέσω των γραπτών τους και των κειμένων τους όλα όσα ειδικά αφορούν την πραγματικότητα και την αντίληψή μας για τον εαυτάκο μας σε σχέση με το περιβάλον

Και για να είμαι ειλικρινής ποτέ δεν μπόρεσα να  καταλάβω τι ψάχνω ακριβώς….

Το καταλαβαίνω αυτό διαβάζοντας όσο μπορώ πιο ψύχραιμα , ειδικά εκεί στις απαντήσεις και τα σχόλια από εμένα σε εσάς κι από εσάς σε εμένα….κυρίως…..όχι ότι με βρίσκω πάντα εκτός θέματος……έχω και καποια σημεία όπου επιμένω…..στο σημείο που μιλάτε να «αλλάξουμε τον εαυτό μας »  ας πούμε……είναι γεγονός ότι γνώμη μου είναι πως δεν μπορούμε να αλλάξουμε και πολλά…..μπορούμε να μορφώσουμε το μυαλό μας, μπορούμε να είμαστε ψύχραιμοι στις αντιδράσεις μας και να αντιδρούμε κατόπιν ανάλυσης των δεδομένων και ποτέ εν θερμώ, αλλά η βασική «εγγραφή» έχει γίνει κατά την διαδικασία της κοινωνικοποίησης μας….κι αυτό δεν αλλάζει……είχαμε πει εκεί στα «ερωτευμένα φωτόνια» του Ράκου  ότι ο παρατηρητής συνδιαμορφώνει την πραγματικότητα…..ποιός όμως είναι ο παρατηρητής στην συγκεκριμένη περίπτωση; γιατί ενώ ξέρουμε πια την πιθανολογούμενη πραγματικότητα , ότι είναι πολλές πιθανές ταυτόχρονες επιλογές οι οποίες μόνο κατόπιν συνεργασίας με κάποιον παρατηρητή παγιώνονται σε γεγονότα……ποιός όμως είναι ο παρατηρητής που παγιώνει την πραγματικότητα σε αυτό που ζούμε σαν πραγματικό;

Είναι δυνατόν να είμαστε εμείς , ο καθένας μας ξεχωριστά;

κάποιος μας ονειρεύτηκε…….

από την σκέψη του Γιουγκ περί συμπτώσεων , στην σκέψη του Γιουγκ που προσπαθούσε να ορίσει κάτι καινούριο που το ονόμασε συγχρονικότητα……το θέμα είναι ότι…..

«……..Η σύγχρονη επιστήμη δεν αντιλαμβάνεται αυτά που απαρτίζουν τον κόσμο μας σαν έμβια και άψυχα πράγματα και δεν τα ξεχωρίζει έτσι…..όλα είναι από το ίδιο υλικό φτιαγμένα και είναι όλα έμψυχα , αφού η δομική τους μονάδα ολωνών είναι ένα «συννεφάκι» ενέργειας …..και ο κόσμος μας είναι μια σκέψη , ένα «όνειρο» το οποίο «βλέπει» αυτήν η ενέργεια , η οποία είναι ένα σύνολο από άπειρα τέτοια συνεφάκια …..»

Περισσότερα εδώ:

Θα μπορούσε να είναι και ρομαντική αφήγηση:»…..κάτι ή κάποιος κάπου μας ονειρεύεται και αυτό είναι η αιτία που υπάρχουμε σαν σύμπαν και ζούμε σαν όντα…..»