RSS Feed

και κάθε νέο όνειρο…

Και κάθε νέο όνειρο….
κι ένα σκαλοπάτι να τ’ανέβεις….

Και κάθε σκαλοπάτι που ανέβηκες …
και ένα όνειρο που πάλιωσε, έσβησε…

Και κάποτε είναι στιγμές…
Που θεωρούμε κατάντια να στεκόμαστε…
Σε θέση ιδανική παλιών ονείρων….

* από εκείνη την παλιά εφηβική μου , ποιητική συλλογή…

Μουσικούλα;

Advertisements

2 responses »

  1. καταντια χρηχα μου, ειναι οι εκπτωσεις που καναμε πιστευοντας οτι ετσι θα κρατησουμε το καθε ονειρο λιγο πιο πολυ..

    ομως δεν αρκει να εισαι μονο καλος σωστα;

    καλο βραδυ!
    φιλια!

    Απάντηση
  2. Κάτι δεν έκανα καλά χθες που σου έγραψα πολλά… φαίνεται πως τελικά ξεχάστηκα ακούγοντας το τραγούδι και δεν πάτησα δημοσίευση… 😦
    Βλέπεις είχα αρχίσει και μια άλλη φορά να σου γράφω (στο καράβι) αλλά δεν είχα σύνδεση και έτσι το αντέγραψα σ’ ένα ντεφτεράκι… 😉
    Βρήκα το εφηβικό σου ποίημα εξαιρετικά ώριμο (ακόμα και για έναν ενήλικα) και αναρωτήθηκα τι είναι αυτό που κάποια στιγμή μας αναγκάζει να βάλουμε στη κατάψυξη πράγματα που «είδαμε» ή «γνωρίζαμε», όταν είμασταν πολύ νέοι;
    Θα διαβάσουμε και άλλα;

    Καλό μας βράδυ Χρήστο! 🙂

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: