RSS Feed

τα μάτια της νύχτας…

Ήταν εκεί στο ’96, και μετά …
Ήταν εκεί στο χωράφι ,στην βουρλειά…στο χωράφι δίπλα στην συστάδα των βούρλων…ήταν εκεί που ένοιωσα να με κοιτάνε από πίσω…ένοιωσα καρφωμένα μάτια στην πλάτη μου….
από που;
ήμουν επάνω στην μηχανή , τέσσερα μέτρα ύψος και πίσω μου νύχτα πίσα σκοτάδι και κανείς σε απόσταση χιλιομέτρων….αλλά τα μάτια ήταν εκεί….τόσο ζωντανά που σχεδόν τα είδα να με κοιτάνε…τόσο τα ένοιωσα πολύ καρφωμένα στην πλάτη μου…και δεν ήταν από κάπου απροσδιόριστα…δεν ήταν ότι δεν ήξερα από ποιά μεριά ήταν….ήταν εκεί….ένα δύο χιλιόμετρα πίσω μου , ήταν κάποτε τα έλη…εκεί όπου χανόντουσαν οι γελάδες γιατί τις κατάπινε ο βούρκος….εκεί που είχε ένα δρόμο ανάμεσα στα έλη και που σε κάποιο σημείο είχε και ένα μικρό γεφυράκι, που τότε , και σήμερα , είναι θαμένο σχεδόν στα χώματα και το περισσότερο θαμένο κάτω από ένα τρελό κουβάρι αγριοσυκιές που μπλεχτήκανε , λες για να σκεπάσουν και να κρύψουν τα χαλάσματα….
Από εκεί ήταν…
Όταν γύρισα και ένοιωσα τα μάτια…..
Μάλλον να το πω σωστά…όταν ένοιωσα τα μάτια στην πλάτη παγωμένα- καρφωμένα και γύρισα….
ήξερα…
από εκεί …από μέσα από τα φύλλα από τις αγριοσυκιές ήταν τα ματια…..
ΉΞΕΡΑ…
Ήξερα γιατί δεν πάγωσε ποτέ η καρδιά μου το αίμα της τόσο, ποτέ άλοτε….είχε μάτια εκεί, στα δύο χιλιόμετρα πίσω από την πλάτη μου τα μάτια ήταν εκεί…..
Και μετά γύρισα το κεφάλι με την βία….
‘Οπως κάνεις όταν ξέρεις ότι σε κοιτάζει ένα άγριο σκυλί έτοιμο να σου ορμήξει….γυρνάς το κεφάλι με την βία μπροστά και κάνεις τον ψύχραιμο…κάνεις τον αδιάφορο…
Γύρισα το κεφάλι με την βία και κοίταξα με την βία την δουλειά μου…είχα δουλειά με την μηχανή, δεν ήμουνα σε βόλτα στις δύο και στις τρεις τα ξημερώματα , στην μέση του πουθενά , στο χωράφι δίπλα στα βούρλα…
Και φαίνεται ότι έπιασε το κόλπο…ξαφνικά αποκόπηκε η παγωνιά από πάνω από την πλάτη μου….αν και ξαναγύρισε στιγμιαία δύο τρεις φορές αργότερα σε διάφορες φάσεις ακανόνιστα, δεν ξανάρθε τόσος τρόμος παγωμένος εκείνη την νύχτα….ήταν σαν να γυρνούσαν τα μάτια και κοιτούσαν για επιβεβαίωση ότι εγώ αδιαφορώ για το βλέμμα τους….
Και από εκείνη την βραδιά, κάμποσες φορές, πότε με το αυτοκίνητο πότε με την μηχανή, περνώντας κοντά από το ξεχασμένο γεφυράκι, μου’ρχονται αναμνηστικές αύρες τρόμου…σαν κάποιος να προσπαθεί να θυμηθεί από που με ξέρει…ή σαν κάποιος να με προειδοποιεί ότι με ξέρει….
Μάλλον σαν κάποιος να προειδοποιεί ότι με ξέρει…με’χει δει….
σίγουρα έτσι….
γιατί την τελευταία φορά που ήμουν εκεί κοντά με την μηχανή και κοίταξα προς τα εκεί, δεν άντεξα την παγωνιά στην ραχοκοκκαλιά μου και ούρλιαξα….τόσο που τρόμαξα ο ίδιος από την φωνή μου….

Όταν μου προσφέρανε τιμή για εκείνο το χωράφι, κοντά στο μισοθαμένο από τις αγριοσυκιές παλιό γεφυράκι, δεν το πολυσκέφτηκα…το πούλησα…
έτσι, χωρίς λόγο….
κι έτσι μέχρι σήμερα δεν έχω κάποιο λόγο να πάω προς τα εκεί…

Advertisements

12 responses »

  1. Εσείς όμως μην τρομάζετε, απόπειρα λογοτεχνική είναι….

    Τώρα θα μου πείτε πως ταιριάζει , μετά από τα σοβαρά με την ΠΕΝΑ να σας σερβίρω θρίλερ…

    Και θα’χετε δίκιο…θα’πρεπε ίσως να αποφασίσω πιο σοβαρά τι θα κάνω με το μπλογκ ….

    Αλλά απ’ την άλλη…έτσι αχταρμάς είνα πιο γευστικό….

    Εσείς τι λέτε;

    Απάντηση
  2. Μπρρρ….

    Λογοτεχνικό ξελογοτεχνικό, ένα ψύχος το ένιωσα στην πλάτη μου… Έχω νιώσει κάτι παρόμοιο, σχετικά τελευταία, στην real life. Ήξερα ποιος με κοίταζε… Παγωμάρα απ’ τα βάθη του τίποτα…

    Αυτό με τα μπλογκ το έχουμε κι άλλοι. Δεν είστε μόνος…

    Και σίγουρα έτσι είναι πιο γευστικό…

    Καλημέρα σας!

    Απάντηση
  3. διαβαζα διαβαζα.. δικο του ειναι λεω.. συνεχιζα και σκεφτομουν μπααα απο κατω θα αναφερει πηγη..
    πολυ χαιρομαι για αυτο το ταλεντο σας αγαπητε
    παρα πολυ καλο!!!!!!!!!

    καλημερα χρηχα 🙂

    Απάντηση
  4. Λένε πως όταν προσπαθείς να ξεφύγεις από τους φόβους σου τόσο αυτοί σε κυνηγάνε όπου και αν βρίσκεσαι…Είσαι σίγουρος ότι δεν σε ακολούθησαν τα μάτια αυτά;
    Καλό ξημέρωμα χρήχα.

    PS. Θα συμφωνήσω με τους υπόλοιπους , το κείμενο είναι τόσο καλογραμμένο και «ζωντανό» που ήταν σαν να έβλεπα ένα πολύ καλή ταινία θρίλερ. Ακόμα έχω ανατριχίλες στην πλάτη μου.

    Απάντηση
    • Όχι Μελιτάκι….δεν είμαι σίγουρος…

      Πάντως εύχομαι να μείναν εκεί στο γεφυράκι…..θα μου είναι δύσκολο να τα βρω μπροστά μου….ή πίσω μου, όπως είναι η συνήθειά τους….

      Ξέρεις η αναφορά στο άγριο σκύλο δεν είναι τυχαία….τα αγριόσκυλα όταν κυνηγούν, πάντα , μα πάντα δαγκώνουν το θύμα τους από πίσω , στο πίσω μέρος του γόνατου, για να κόψουν τους τένοντες και να μείνει το θύμα τους αβοήθητο στο έλεός τους…..

      Απάντηση
  5. γιορταζετε;
    μια μεγαλη αγκαλια μερα που ειναι
    και τραγουδακι
    δυναταααααααα

    Απάντηση
    • Γιορτάζω…γιορτάζπυμε είναι το σωστό, είναι γιορτή για δύο….ένας μόνος του δεν γίνεται να γιορτάζει….
      Αν και δεν μου’ρχεται και τόσο αυθόρμητα, το έτερον ολόκληρον το λαχταράει τόσο πολύ το λουλουδικό που αν δεν της φέρω μέχρι που παρεξηγιέται….οπότε…σήμερα της πήρα ένα γλαστράκι ροζ ζέρμπερες….πανέμορφες…..
      Να τέτοιο χρώμα…

      Οπότε εικονικά τις χαρίζω και σε εσάς….

      Καλησπέρα σας…

      Απάντηση
  6. Αρκετά έως πολύ καθυστερημένη ήρθα να ευχηθώ… θυμάμαι στη δικιά μου επέτειο, μου είχατε πει πως γιορτάζετε γύρω στον Φεβρουάριο κάτι για 27 χρόνια… να ζήσετε ευτυχισμένοι Χρήστο και αυτό το ευτυχισμένοι, προσωπικά ξέρω πως θέλει καθημερινή φροντίδα και από τις δυο πλευρές! 🙂
    Τώρα το κείμενο το βρήκα εξαιρετικό και αν δεν είναι μυθοπλασία, μπορεί να ήταν-είναι έτσι και δεν είναι πάντα νεράιδες ή νύμφες ή άγριοι σκύλοι που μας παρακολουθούν και κάνουν αισθητή την παρουσία τους! 😉

    Χαίρομαι όταν σας αισθάνομαι χαλαρό! 🙂

    Απάντηση
    • Kαλώς την Στεφανία….

      Δεν άργησες καθόλου…μάλιστα μου θύμισες ότι σήμερα 19/02 γιορτάζουμε τα 27 χρόνια μαζί,από την ημέρα που γνωριστήκαμε……..να’σαι καλά….θα κάνω κι εγώ τον έξυπνο τώρα, ότι εγώ θυμάμαι επαιτείους κτλ…ευχαριστώ μαγισούλα….

      Το άλλο…σαν γεγονός δεν ήταν παραμύθι….σαν εξιστόριση ήταν….εκεί στο γεφυράκι , λένε παλιά πως γινόντουσαν εγκληματα, λόγω του δεν είχε σημείο διαφυγής, γιατί γύρω ήταν βάλτοι, και έλη, μέχρι και την δεκαετία του εξήντα…….πολλοί έχουν χαθεί με άσχημο τρόπο , σε παλιά όμως χρόνια , εκεί…..εγώ έψαξα και έμαθα την ιστορία αφού πήρα την «κρυάδα» και μετά…..

      Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: