RSS Feed

αγωνια….

Ο κόσμος όλος φαίνεται φορτισμένος…

Σαν μια ηλεκτρική συσκευή που σπινθιρίζει και βογκά έτοιμη να εκραγεί…

Σαν την στιγμή της ταινίας που το κοινό βλέπει με απελπισία τον ήρωα να είναι ένα βήμα πριν τον χαμό….

Σαν το παραγεμισμένο φλυτζάνι που ο σερβιτόρος ιδρώνει να το σερβίρει πριν ξεχειλίσει η σταγόνα…

Σαν το βλέμμα του πεζού όταν συνειδητοποιεί ότι έκανε ένα βήμα παραπάνω και τώρα τα αυτοκίνητα έρχονται επάνω του….

Σαν….

Σαν εμένα….

Σαν εσένα….

Advertisements

34 responses »

  1. βιωνουμε ενα πενθος και μια καταθλιψη, για το χαμενο μας παρελθον.. αλλος με τον ενα τροπο κι αλλος με τον αλλο

    ΠροτιμωΤονΤροποΜεΧαμογελο αγαπητε χρηχα,
    οσο αντεξουμε

    θελω να πιστευω σε καλυτερες μερες, ισως οχι σημερα και αυριο, συντομα ομως!

    🙂

    Απάντηση
    • Έγραψα το κείμενο και όταν το ανάρτησα κατάλαβα ότι έχει να κάνει και με την πραγματικότητα που ζούμε και όχι μόνο με προσωπικές αγωνίες….
      γιατί προσωπικές αγωνίες εξέφρασα…
      αλλά τελικά, όλα είναι μια συνέχεια…
      κάθισα και σκέφτηκα ότι αν δεν ήταν έτσι τα πράγματα, κοινωνικά και οικονομικά, ίσως και η προσωπική μου αγωνία να μην υπήρχε….

      Ο τρόπος με το χαμόγελο είναι και δική μου επιλογή…μάλιστα το έλεγα στον εαυτό μου πολύ πριν έρθει η κρίση και σε όλους τους άλλους…γιατί εγώ ζω σε κρίση τα τελευταία είκοσι χρόνια…βλέπεις, ο αγροτικός τομέας από την εποχή του Μάαστριχτ (1992) και μετά δεινοπαθεί…αλλά εγώ έλεγα πάντα στον εαυτό μου:»χαμογέλα…κάνει τους εχθρούς σου να ανησυχούν»…..όχι ότι είχα ποτέ εχθρούς…αλλά οι κακόβουλοι «φίλοι» καμιά φορά διαπιστώνεις ότι κοιτούν να σε δουν χάλια, για να πάρουν την ικανοποίηση ότι αυτοί είναι σε καλύτερη μοίρα…..
      τι έθιξα τώρα….
      Ελληνική κοινωνία….
      τοξικές αμοιβάδες….

      Πάντως, χρειάζεται μια περισυλλογή….να σκεφτούμε τις καλύτερες μέρες που θα’ ρθουν….γιατί θα’ ρθουν…

      όταν είσαι στον πάτο δεν έχει πιο κάτω….
      μόνο προς τα πάνω έχει….

      να βάλουμε και ένα άσμα να κάνουμε κέφι…..

      Απάντηση
    • Σας άρεσε το άσμα;

      έχει και ιστορία….

      πριν λίγες ημέρες έψαχνα το «βαρέθηκα» του Ν. Άσημου, που ως γνωστόν είναι «βαρύ» και πεσιμιστικό τραγούδι….απαισιόδοξο …..και πώς μπέρδεψα το κλίκ, αντί το βαρέθηκα βρέθηκα να ακούω το «ξεκόλλα» , το πιο πάνω δλδ….να δείτε πως έφτιαξε το κέφι….
      ήταν μοιραίο να κάνω το μοιραίο κλικ….λολ…..

      Απάντηση
      • Αυτά τα ωραία και μοιραία ατυχήματα είναι που κάνουν το γιουτούμπι ενδιαφέρον…

        Κι εγώ τις προάλλες, από «μουσικό συλλογισμό» σε «μουσικό συλλογισμό» βρέθηκα ν’ ακούω Καραΐνδρου… Και βλέπω στα «προτεινόμενα» κάποιο κομμάτι κάποιας Lhasa de Sela… Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

        «Θα ‘ρθεις αύριο για το τέλος του κόσμου / ή για την πρωτοχρονιά…»

      • Η δική σας όμως ανακάλυψη είναι όντως ανακάλυψη…

  2. ακουω γυρω γυρω τριγυρω οτι τα χειροτερα δεν εχουν ερθει ακομη αλλα προσωπικα δε το πιστευω..

    ηθελα να σου πω κι εγω αυτο πριν, πως σε προσωπικο επιπεδο εχω ζησει και χειροτερα, αλλα
    υπαρχει ενα μεγαλο αλλα..

    αλλο παλευω μ αυτο, παλευω μ εκεινο κι αλλο δε ξερω με τι παλευω και μαγειρευουν οι αλλοι για μενα

    επισης, το πιο ασχημο και δυσκολο νομιζω οτι ειναι η αισθητικη του χωρου οπου ζουμε, η ιδια η πολη μας, οι δρομοι, τα μαγαζια.. ολο αυτο το επιπεδο που δεν εχει απλα πεσει, εχει ισοπεδωθει

    θελω να βλεπω πραγματα και παλι να γινονται, θελω να μπορω να ταξιδεψω, να μπορω να ψωνισω

    και καποιες φορες δε το κρυβω πως νομιζω οτι θα ξυπνησω απο ενα κακο ονειρο

    κι επειδη ολα αυτα αν τα δω πολυ πολυ βαθια, θα τρεχω στους γιατρους με βαρια καταθλιψη, και που λεφτα για δαυτους, βλεπεις ουτε για αυτο εχω πια την ανεση

    »γιουχου» λοιπον, θετικη σκεψη και χαμογελο που δε κοστιζουν 😉

    Απάντηση
    • Χαμογελάστε λοιπόν…..

      Το ’13 να είναι η χρονιά που θα έρθει πίσω το χαμόγελο και η αισιοδοξία …..
      (από τώρα νέο έτος;-βιάζομαι να το διώξω το ’12 όπως βιαζόμουν και να διώξω το (επιτέλους περασμένο) καλοκαίρι….)

      Απάντηση
  3. για το ασμα.. ακριβως οπως τα λεει, συμφωνω απολυτα αν και δεν ειναι του γουστου μου 🙂

    μιλουσαμε μ ενα φιλο μου πριν λιγο και μου λεει.. τα πραγματα ειναι οπως τα βλεπουμε, οδηγουμαστε σ αυτο που εχουμε μεσα στο μυαλο μας, αυτο που πιστευουμε για μας αυτο δινουμε να δουν και οι αλλοι

    εκει επανω βεβαια του λεω.. χχμμμ κι αν εγω πιστευω οτι ειμαι πριγκιπισσα; ειμαι;

    κι η απαντηση του.. αααα εδω ειναι που μπαινει η λογικη :):):)

    Απάντηση
    • έχει δίκιο ο φίλος σας….πριν λίγες ημέρες είχα κάνει και ανάρτηση σχετικά: ο καθείς ζει στην δική του πραγματικότητα…..
      και δεν είναι η λογική που μπαίνει….είναι που έχεις κάτι δεδομένο στα ΄χερια σου και μ’ αυτό κάνεις (ή δεν κάνεις) ότι μπορείς….
      δεν είπαμε ότι τα αρχίζεις όλα απ ‘ την αρχή….

      το άσμα …ολόκληρο σχόλιο δικαιολογιόμουν για το πως το ανακάλυψα….κι ένα γαβ δεν είναι πολύ βαρύ κι ας είναι βράδυ….λολ…

      Απάντηση
  4. περασμενο καλοκαιρι τς τς τς
    προηγουμενως τα λεγαμε, βγαζοντας απο τη ντουλαπα το παπλωμα, ναι ναι οπως το ακουσατε, βγαλαμε απο την ντουλαπα ολα τα παπλωματα, πως μολις 18 μερουλες περασαν απο την τελευταια φορα που ειμασταν θαλασσα αρα καλοκαιρι.. χχχ

    Απάντηση
  5. να διακοψω την μελαγχολια με κατι πιο παιχνιδιαρικο;

    καλο Σ/Κ

    Απάντηση
  6. Καλημέρα σε όλες / όλους!

    Προς τι τόση «σκοτεινιά» [με εισαγωγικά πληζ]; Τα χειρότερα ακόμα δεν ήρθαν.

    Δεν θα πρέπει άραγε σ’ αυτό το δράμα που ζει το νεοελληνικό κοινωνικό μόρφωμα να υπάρξει κάποια κάθαρση; Δεν θα πρέπει αυτό το κοινωνικό συνονθύλευμα να αντικρύσει κάποτε γυμνό τον εαυτό του στον [κοινωνικό] καθρέφτη και να τρομάξει; Πώς αλλιώς θα λυτρωθεί;

    Θαρρώ πως πλησιάζουμε στην ώρα της κάθαρσης… Και δεν νομίζω πως θα είναι εύκολο…

    Παραμένω, παρ’ όλα αυτά, αισιόδοξος [κι όχι μόνον σε προσωπικό επίπεδο]… Μια «μικρή αποφασούλα» ήταν, την πήρα στα 19 μου, κι έκτοτε [εκτός από τα διαστήματα που «ξεχνιόμουν» – και το πλήρωνα] βαδίζω με μια αρχή: δεν θέλω τίποτα, έτσι ό,τι και να πάρω, φτάνει και περισσεύει. Και το δεν θέλω τίποτα δεν σημαίνει, φυσικά, ότι δεν αγαπάω και τίποτα. Κάθε άλλο…

    Καλό Σ/Κ. Η ζωή είναι πάντα ωραία! 🙂

    Απάντηση
    • Καλησπέρα…

      Αν διαβάσετε πιο πάνω σε ένα σχόλιο απάντηση στην κυρία με τις γυμνές πατούσες , λέω ότι το κείμενο αφορά προσωπικές αγωνίες…αλλά όταν το έγραψα και το ανάρτησα συνειδητοποίησα ότι ήταν σαν να έγραφα για την πολιτική – κοινωνική – οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, σήμερα…

      όσο το γιατί τόση αγωνία…προτιμώ να σας το στείλω με μαίηλ, αν τα καταφέρω….

      Απάντηση
  7. Και για πείτε μου…μας βλέπετε από την κλειδαρότρυπα ή απλά τραβάτε την κουρτίνα;;;
    ΙΣΩΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΝΑ ΠΑΜΕ ΠΙΟ ΠΕΡΑ, ΠΙΟ ΠΕΡΑ ΑΠ` ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΡΧΗ
    Καλημέρες με μια δόση Σαββατιάτικης πρωινής τρέλας 🙂

    Απάντηση
    • Για να πω την αλήθεια δεν κατάλαβα τι εννοείτε με την κλειδαρότρυπα και τις κουρτίνες….

      Καλησπέρες…καλό σ/κ….

      Απάντηση
      • περιέγραψες τόσο ωραία την αγωνία ολονών μας , που ήταν σαν να μας παρατηρούσες// εντάξει, μάλλον δεν φημίζομαι για το χιούμορ μου ~)
        καλό σ/κ και σε σας.

      • Ναι , ίσως γιατί ήθελα να εκφράσω την δική μου αγωνία….

        όταν είναι κάτι που σε καίει προσωπικά , μπορείς και να το περιγράψεις με ακρίβεια…

        Δεν ήταν σαφές το νόημα…αν συμπληρώνατε μια πρόταση σαν της επεξήγησης απ’ το πρώτο σχόλιο ….

        κατά τα άλλα με κολακεύετε όπως το περιγράφετε….

  8. Χαχα! Ξεκόλλα φίλε ξεκόλλα!!!!!!!!!!!!!
    Απίστευτα λόγια έχουν αυτά τα άσματα…, είναι αυτό που λένε, «μέσα από τη ζωή βγαλμένα»! 😉
    Κολλημένοι και εξαρτημένοι είμαστε αυτό είναι σίγουρο…
    Και πρέπει να είσαι τελείως αναίσθητος για να μη σε «ποτίσει» η γενικότερη θλίψη….

    Η αδελφή μου γύρισε από το Παρίσι και μου είπε πως είχε την εντύπωση πως βρισκόταν στην Ελλάδα… αισθάνθηκε πως από εκεί πάλι θα ξεκινήσει ο ξεσηκωμός… έχω ζήσει τον Μάη του 68 στο Παρίσι και γνωρίζω αυτή την οργή…

    Πώς πήγε η σοδειά;… εκεί είχα μείνει!

    Καλό μας βραδάκι…μουσικό και γιατί όχι! 🙂

    ΥΓ: Ο Ραχμάνινοφ αγαπημένος του πατέρα μου, εγώ είμαι μεριά Μότσαρτ!

    Απάντηση
    • Καλώς την…

      Να σας πω…. η αγωνία εν μέρει είναι για την σοδειά….

      Όσο για την επανάσταση ….δεν ξέρω…

      Εγώ προσωπικά δεν θέλω επανάσταση με τη έννοια ότι βγαίνουμε στους δρόμους και καίμε, ή παίρνουμε τα όπλα και σκοτωνόμαστε….όχι , με τίποτε…

      Η επανάσταση που θέλω και για την οποία παλεύω εδώ και δεκαεννιά χρόνια με ότι μέσο μπορώ….
      και κάνω κανονικό αγώνα…
      είναι να μπορέσουμε να δούμε τον διπλανό μας και αφού τον δούμε, να μπορέσουμε να τον αποδεχτούμε και μετά να μπορέσουμε να συνεργαστούμε μαζί του και όλοι μαζί για το κοινό καλό….

      Αιθεροβάμων;

      Ίσως…

      Απάντηση
  9. Λιιιιιγο μελαγχολικό σε βρίσκω αγαπητέ μου!!
    Μια γλυκιά καλησπέρα και από εμένα!! 🙂

    Απάντηση
  10. Καλησπέρα!
    Το να δηλώνει κανείς αισιόδοξος στις μέρες μας, δεν σημαίνει τίποτα, όπως «αυτά» που ακούω και ταράζομαι και έχουν να κάνουν με όνειρα, ελπίδες, προσδοκίες… brrrrrrrrrrrrrrrrr! 😦
    Ζω σημαίνει, ζω με το γεγονός… και το γεγονός είναι αυτό που είναι και όχι αυτό που θα ήθελα να είναι…
    «Ότι σπείρουμε θερίζουμε»; Αυτό μόνο ψυχολογικά ισχύει.
    Έχω υπάρξει στη ζωή μου εξαιρετικά απρόσεχτη και αυτό θερίζω…
    Πρακτικά, μπορεί η σοδειά να είναι εξαιρετική και τι με αυτό, όταν όλο το σύστημα νοσεί;
    Για να υπάρξει συν- εργασία πρέπει η αλλαγή να ξεκινήσει από τον καθένα χωριστά…είναι αυτό ουτοπία; (Την έχουμε ξανακάνει αυτή τη συζήτηση, έτσι δεν είναι;) 😉

    Θα ευχηθώ, να έχουμε ένα ήσυχο βραδάκι! 🙂

    Απάντηση
  11. δόξα τα λεφτά, θεός υπάρχει…
    μην απελπίζεσαι Χ/

    καλησπέρα καλησπέρα 🙂

    Απάντηση
  12. Ο κόσμος αλλάζει και γίνεται όπως εμείς του λέμε να γίνει ή όπως εμείς του επιτρέπουμε να γίνει.
    Οργίζεται ίσως γιατί δεν του αρέσει πολύ η αλλαγή αυτή και θα ήθελε να είναι διαφορετική. Ή απλά επειδή θα ήθελε μεγαλύτερο μερίδιο στις εξελίξεις.
    Πέρα από την όμορφη – λιγάκι μελαγχολική μα ρεαλιστική κατά τα άλλα- σκέψη, ήταν και ο τίτλος πολύ εύστοχος.
    Αγωνία… χαρακτηριστικό μιας εποχής που αν αφήναμε την ψυχή της ελεύθερη ίσως να ένιωθε και εκείνη αγωνία.
    Πρώτη φορά εδώ οπότε καλώς σας βρήκα!!
    Καλημέρα 🙂

    Απάντηση
    • Καλώς την…

      «Ο κόσμος αλλάζει και γίνεται όπως του επιτρέπουμε εμείς να γίνει»…όχι όμως όπως του λέμε εμείς να γίνει…
      Ο κόσμος γίνεται όπως γίνεται και οι παράγοντες δεν είναι από κανέναν ελεγχόμενοι…εμείς επιτρέπουμε και γίνονται πράγματα που δεν μας αρέσουν , είτε πάλι δεν μας ενδιαφέρει αν γίνονται , είτε ακόμη και να μας βλάπτουν , δεν νοιώθουμε ικανοί να τα αλλάξουμε και δεν κάνουμε τίποτε….

      Είχα πει σε προηγούμενη ανάρτηση , ότι αν μπορούσαμε να φανταστούμε τον κόσμο όπως τον θέλουμε αυτό θα ήταν ένα πρώτο βήμα για να αλλάξει ο κόσμος….αρκεί να μπορέσουμε να τον φανταστούμε όπως θα τον θέλαμε ,όλοι μαζί….

      Είναι βλέπεις η μαζικότητα που μετράει…

      Και πάλι καλώς ήρθες…

      Απάντηση
  13. Σαν μια μαμά που τρέχει να προλάβει το μικρό παιδί της…
    Σαν ένας αγανακτισμένος ηλικιωμένος…
    Σαν ένα μέλλον χωρίς όνειρα…

    Σαν πολλά….
    Σαν πάρα πολλά…

    Θλίψη; Ματαιότητα; Απαισιοδοξία; Μελαγχολία; Ο χρόνος θα δείξει.
    Καλησπέρα Χρήχα, όμορφη ανάρτηση:)

    Απάντηση
    • Καλώς την…

      Ο χρόνος όπως λες , θα δείξει….

      Εδώ και αρκετά χρόνια λέμε , χωρίς να το καταλαβαίνουμε τι λέμε, ότι ζούμε σε καιρό μεγάλων αλλαγών…..

      Ε λοιπόν αυτές οι μεγάλες αλλαγές άρχισαν….

      Και οι μεγάλες αλλαγές , έχουν και συγκρούσεις τεράστιων συμφερόντων…..

      Είδα ένα σχόλιο πριν λίγα λεπτά….στην Συρία σκοτώνονται περίπου εκατόν πενήντα άνθρωποι την ήμερα….με το σύνολο να έχει πάει πολύ πάνω από τις ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ…..

      Με αυτά τα δεδομένα ίσως θα πρέπει να νοιώθουμε ότι ζούμε σε ασφαλές περιβάλλον….

      Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: