RSS Feed

τοξικες αμοιβαδες

Όταν οι σκοποί και οι επιδιώξεις των ανθρώπων δεν ταυτίζονται, κάθε προσπάθεια σύγκλισης απόψεων καταλήγει σε αποτυχία…….

Για να ταυτιστούν οι σκοποί και οι επιδιώξεις θα πρέπει να υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής , που συνήθως είναι το οικονομικό συμφέρον , ή τουλάχιστον αυτοί που συμμετέχουν να έχουν την εντύπωση ότι έτσι εξυπηρετούνται πρωτίστως τα δικά τους (ή και τα δικά τους) συμφέροντα….

Όταν η συμμετοχή γίνεται σε προσωπικό επίπεδο, και υπάρχει προσωπική συνδιαλλαγή , τα πράγματα είναι προφανή και εύκολα….όταν η συμμετοχή γίνεται ή πρέπει να γίνεται σε ευρύτερα πεδία και σε επίπεδα σχετικά αόριστα, τότε είναι δύσκολο να προσδιοριστούν τα συμφέροντα ως προς το προσωπικό επίπεδο και αυτοί που καλούνται να συμμετέχουν αρχίζουν να λοξοκοιτάζουν , ως προς το τι και πως θα μπορούσαν να εξυπηρετηθούν οι επιδιώξεις τους και τα ατομικά- προσωπικά τους συμφέροντα….όταν η απαιτούμενη συμμετοχή γίνεται σε επίπεδα κράτους , πολιτείας ,χώρας τότε είναι τόσο συγκεχυμένη η εντύπωση της ενότητας, τόσο αβέβαιη η προάσπιση των κοινών συμφερόντων , τόσο ασαφής και αόριστη η σύγκλιση που ο μέσος άνθρωπος δεν μπορεί παρά μόνο αμυδρά να εννοήσει το κοινό συμφέρον….κι αυτό αντικατοπτριζόμενο σε αφηρημένες έννοιες όπως πατρίδα – έθνος- ίσως θρησκεία…κτλ….

Θεωρητικά αυτό ισχύει για όλον τον σύγχρονο κόσμο και όλους τους ανθρώπους της γης…

Όταν όμως αυτοί που καλούνται να συμμετέχουν , αποτελούνται από άτομα που η παιδεία τους είναι χαμηλή….κάτι σαν την παιδεία που «προσφέρει » το Ελληνικό μόρφωμα στον λαό του, το εγχείρημα γίνεται τόσο δύσκολο , που φαντάζει στα όρια της επιστημονικής φαντασίας…

Παρόλα αυτά υπάρχουν κάποιοι αιθεροβάμονες , άνθρωποι που λόγω του ότι κατά λάθος απέκτησαν μια καλλιέργεια προσωπική, και αυτό γιατί από καθαρή τύχη σε κάποιο σημείο της ζωής τους ξέφυγαν απ’τα πλοκάμια της επίσημης «εκπαίδευσης»…άνθρωποι που έχουν στο μυαλό τους ότι η λογική , αν αυτή αναλυθεί σωστά και «μοιραστεί» στους υπόλοιπους υποψήφιους συμμετέχοντες, θα επικρατήσει, και θα θριαμβεύσει η σκέψη και (ενόψει κοινών συμφερόντων) η μελλοντική ενότητα θα αποδώσει γλυκούς καρπούς , εμπρός στην προοπτική των οποίων όλη η βλακεία και η αποχαύνωση θα ηττηθεί κατά κράτος….

Άνθρωποι που κρίνουν με την δική τους λογική τα πράγματα , ξεχνώντας την αρχαία παρότρυνση «μην κρίνετε εξ’ ιδίων τα αλλότρια»….που επιχειρούν και επενδύουν ψυχολογικά αλλά και υλικά στο κοινό μέλλον….βρίσκονται ξαφνικά υπόλογοι μιας συνήθως «μεγάλης καταστροφής» (που τις περισσότερες φορές είναι καθαρά προσωπική δική τους)….και έχουν να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα και το άλυτο θέμα στο «που έκανα λάθος»……

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν πάρει υπ’ όψιν τους την πραγματικότητα που επικρατεί και είναι εμπεδομένη στο μυαλό και την σκέψη των άλλων «συνανθρώπων» τους μέσω της «σύγχρονης Ελληνικής εκπαίδευσης και κοινωνικοποίησης» ….. ότι ο λαός της σύγχρονης Ελλάδας είναι εκπαιδευμένος να είναι τοξικές αμοιβάδες που τρώνε όσες διπλανές τους αμοιβάδες μπορέσουν για να μην λιμοκτονήσουν οι ίδιοι…..γιατί ναι μεν μπορεί το Ελληνικό κράτος- μόρφωμα να είναι ένας ενιαίος οργανισμός…τα κύτταρά που τον αποτελούν όμως εκπαιδεύτηκαν να μην είναι συνεργάσιμα μεταξύ τους αλλά τοξικά, έτσι ώστε το «σώμα» γρήγορα να οδηγηθεί σε ολική αποσύνθεση….

Advertisements

7 responses »

  1. «Όταν οι σκοποί και οι επιδιώξεις των ανθρώπων δεν ταυτίζονται, κάθε προσπάθεια σύγκλισης απόψεων καταλήγει σε αποτυχία…….

    Για να ταυτιστούν οι σκοποί και οι επιδιώξεις θα πρέπει να υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής , που συνήθως είναι το οικονομικό συμφέρον , ή τουλάχιστον αυτοί που συμμετέχουν να έχουν την εντύπωση ότι έτσι εξυπηρετούνται πρωτίστως τα δικά τους (ή και τα δικά τους) συμφέροντα….»

    Ετσι ακριβως οπως τα λες! Γι αυτο η ΕΕ εχει φτασει στο χαλι που εφτασε!

    Απάντηση
    • Καλησπέρα αγαπητή…

      Κι όμως ό,τι έγραψα πιο πάνω δεν αφορούσε σε καμία περίπτωση την Ε.Ε., αλλά την Ελληνική κοινωνία…..

      Λέμε καθημερινά τί θα μπορούσαμε να καταφέρουμε αν δρούσαμε πολλοί μαζί…κάνοντας μια συλλογική δουλειά, μια συλλογική κίνηση τέλος πάντων….
      Εγώ από την εμπειρία μου θα σου πρότεινα να απέχεις προκαταβολικά από «συλλογικές» κινήσεις….για το καλό σου…δεν είναι τυχαίο που στην Ελλάδα υπάρχει παροιμία που λέει ότι» τον συνεταιρικό τον γάϊδαρο τον τρώει ο λύκος»…..

      Απάντηση
  2. Εχεις μια προσκληση αφημενη στο μπλογκ μου για σενα ..Μην μου την αρνηθεις , παρακαλω !

    Απάντηση
  3. Έχετε σκεφτεί, πως υπάρχουν και «αυτοί» που είναι αυτού του κόσμου χωρίς να του ανήκουν;
    Και «αυτοί» ανα-γνωρίζονται μεταξύ τους και δρουν συλλογικά. Ένας ν΄ αλλάξει βαθιά μέσα του και σίγουρα θα επηρεάσει και άλλους γύρω του… για μένα αυτή είναι η συλλογική κίνηση…από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε και ξεκινάμε από μέσα μας, βάζοντας τάξη!

    Καλή φωτεινή πανσέληνο θα ευχηθώ!

    Απάντηση
    • Καλησπέρα αγαπητή….

      Σίγουρα υπάρχουν….είναι το αλατοπίπερο αυτής της ζωής…είναι όλοι αυτοί που «επωμίζονται» τις αλλαγές και την πρόοδο …..παρόλο που στην ζωή τους αντιμετωπίζουν τον χλευασμό και πίκρα …παρ’ όλα αυτά οι κινήσεις τους είναι οι άμεσα αντιγραφόμενες από όλους σχεδόν τους «γύρω» τους….αλλά επειδή όλοι οι άλλοι αντιγράφουν , ποτέ δεν καταφέρνουν να κάνουν πραγματικότητα το όραμα αυτών των ανθρώπων…κάνουν κακέκτυπα και όταν τα κακέκτυπα δεν είναι λειτουργικά πάλι φταίει ο διδάξας που «έβαλε» την ιδέα στο μυαλό τους…τότε γίνεται πραγματικά ο μπροστάρης αντικείμενο κατατρεγμού από τους «γύρω» του….

      Βέβαια εσείς δίνετε μιαν άλλη χροιά στο «αυτοί»….

      ..εγώ πιστεύω απόλυτα στην καλλιέργεια των ανθρώπων και στην πολυμάθεια, χωρίς να βάζω σύνορα και όρια και ταμπέλες στους ανθρώπους…..

      Εξάλλου είμαι σύμφωνος και με τον Πλάτωνα και με τους νεοπλατωνικούς που λένε ότι

      » η σοφία δεν είναι κάτι που μπορεί να εκφραστεί ή να μεταδοθεί μέσω λογικής σκέψης ή γλώσσας »

      και ότι

      «είναι ενυπάρχουσα η ικανότητα του ανθρώπου να συλλαμβάνει αλάνθαστα τις αιώνιες αλήθειες»

      Απάντηση
      • Σίγουρα ή το έχεις ή δεν το έχεις! 😉
        «Η Αγάπη δεν διδάσκεται», έτσι δεν είναι;
        Μερικοί όμως το «έχουν» και δεν το γνωρίζουν, δλδ δεν το συνειδητοποιούν γιατί από παιδιά έχουν καταπιεστεί και διαμορφωθεί να λειτουργούν έτσι και «αυτοί» είτε γιατί φοβούνται να εκδηλώσουν τα βαθύτερα τους αισθήματα είτε γιατί δεν τους ήρθε ακόμα κάποια κεραμίδα πόνου να τους ξυπνήσει (με το ζόρι!).. παραμένουν ημιθανείς!
        Ποιος φοβάται τον κατατρεγμό;

        Εύχομαι να έχουμε έναν χαμογελαστό μήνα! 🙂

        ΥΓ: Μου αρέσει πολύ φυσαρμόνικα, από παιδί!

      • Εύχομαι σε έναν καλό μήνα….

        έχω πολύ καιρό να μπω σε καλό μήνα….

        η φυσαρμόνικα μ’αρέσει πολύ επίσης…τόσο που προσπάθησα κάποτε να την μάθω…φοιτητής κυκλοφορούσα με μια πίκολο στην τσέπη…είναι πολύ φιλικό στον χρήστη όργανο…το βάζεις και το βγάζεις απ’την τσέπη όποτε σου κάνει κέφι….

        Τον κατατρεγμό ….εγώ πάντως τον φοβάμαι…..ίσως δεν τον αντέχω πια….

        Η κούραση είναι ένα θέμα, πάντως….

        Πριν είκοσι ή και τριάντα χρόνια, ένοιωθα στρατηλάτης….ότι δλδ θα κατακτήσω τον κόσμο με το «σπαθί» μου….(ή αν το θέλετε πιο χειροπιαστό, με την αξία μου)….μέχρι σήμερα δεν το πέτυχα…όχι γιατί δεν είχα σπαθί….αλλά να το πω όπως μου το καταλόγισε μια συμπαθητική γιαγιά κάποτε που ήμουν εγγονός…: «εσύ βλέπεις μακρυά , γιέ μου,αλλά πρόσεχε γιατί,όποιος κοιτάει μόνο μακρυά , δεν βλέπει τους λάκους που του ανοίγουν μπροστά του και πέφτει μέσα….»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: