RSS Feed

πραγματικοτητα 3

Στην παγματικότηα 2 είπα κάποια πράγματα για την πραγματικότητα που θέλω να φανταστώ….και παρακίνησα και όσους με διαβάζουν να ξεκινήσουμε να φανταζόμαστε την πραγματικότητα που θέλουμε να ζήσουμε και που μας αξίζει να ζήσουμε…

Οι απαντήσεις στα σχόλια εκεί ήταν αυτές:

Η κυρία με τις γυμνές πατούσες είπε:
«θα τσιμπησω λιγο απο αυτο το τελευταιο σου, το ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ και θα πω για αλλη μια φορα πως αυτο δεν υπαρχει.. στη ζωη μας ειμαστε ο καθενας μονος του κι ολα τα υπολοιπα ειναι απλα φαντασιωσεις του ιδανικου..»

Και ο κος Ράκος επαύξησε:
«Συλλογικές πραγματικότητες με το ζόρι ΔΕΝ δημιουργούνται. Εκουσίως, ναι. Αλλά πόσοι έχουν τη διάθεση ν’ αφήσουν την εαυτάρα τους πίσω και όλο το κοινωνικό/πολιτικό/οικογενειακό/φιλικό οικοδόμημα που την στηρίζει και να πάνε παρακάτω;»

Αλλά εγώ που φαντασιώνομαι μια πραγματικότητα που θα μας άξιζε να την ζήσουμε, επιμένω….
Η πραγματικότητα που ζούμε ΕΙΝΑΙ μια συλλογική πραγματικότητα….είτε το θέλουμε είτε όχι….αφηνόμαστε σε μια συλλογική πραγματικότητα που ΔΕΝ την φανταστήκαμε…. έτσι την βρήκαμε…. μας δόθηκε από τους προγόνους μας αν θέλετε….αλλά αυτοί, οι παλιοί, δεν ήξεραν την Αλήθεια….το μόνο που ζητάω είναι να ΦΑΝΤΑΣΤΟΥΜΕ την πραγματικότητα που θέλουμε….και ο ένας με τον άλλο να μεταδώσουμε αυτήν την φαντασίωση στους γνωστούς μας και τους φίλους μας…να κουβεντιάσουμε όσο φιλικά και ανθρώπινα γίνεται και να ΦΑΝΤΑΣΤΟΥΝ ΟΛΟΙ ποιά πραγματικότητα τους αφορά, και τους αξίζει…

Δεν ζητάω επανάσταση , ούτε αντάρτικο για συλλογικές μάχες…

Πολύ απλά ζητάω ,από τον καθένα, απλά να ΦΑΝΤΑΣΤΕΙ ποια πραγματικότητα θα ΗΘΕΛΕ να ζήσει….

Όταν το μυαλό των περισσότερων γεμίσει από αυτήν την εικόνα, τότε έχουμε πολλές πιθανότητες να γίνει αυτό πραγματικότητα…

Λέτε να λέω χαζομάρες…;

Εμένα δεν με πειράζει…πέστε ότι είμαι ο χαζός του χωριού…

Και μια και η διάθεσή μου δεν είναι η καλύτερη σήμερα η μουσικούλα είναι μελαγχολική:

Advertisements

8 responses »

  1. Ήθελα να σχολιάσω από χθες βράδυ, αλλά κέρδισε ο ύπνος, οπότε σου στέλνω σήμερα τραγουδάκι σαν αντιβαρο στο δικό σου, που είναι πολύ όμορφο αλλά πολύ μελαγχολικό!
    Πολύ ωραία η συγκεκριμένη ταινία.

    Από φαντασιώσεις δε χρήχα άλλο τίποτα, καθόλου δύσκολο αυτό που ζητάς 🙂

    Καλό σαββατοκύριακο
    καλημέρα!

    Απάντηση
    • Kαλημέρα αγαπητή….

      Φαντασιώσεις που διαμορφώνουν την συλλογική πραγματικότητα….

      Οι φαντασίες των ανθρώπων είναι αυτές που διαμορφώνουν το μέλλον….αν δεν φανταστούμε κάτι , πως θα μπορέσουμε να το υλοποιήσουμε;

      Απάντηση
  2. «Έχασα» την πραγματικότητα 2…και τώρα διαβάζω την 3!
    Βασικά συμφωνώ με την αγαπητή μου ξυπόλητη και το Ράκος, εσύ γιατί επιμένεις στη συλλογική πραγματικότητα, προφανώς πιστεύεις πως έτσι μπορεί να αλλάξει ο κόσμος…
    Ναι υπάρχει η κοινή συνείδηση της ανθρωπότητας αλλά η πραγματικότητα είναι ατομική και είναι…κάθε καρυδιάς καρύδι.. 😉

    Αχ! Με αναγκάζεις να σκεφτώ και εγώ έχω δηλώσει, πως δεν θρέφω μεγάλη εκτίμηση στη σκέψη που είναι καθαρά εγκεφαλική λειτουργία… Η σκέψη ποτέ δεν θα συλλάβει την Αλήθεια…ενώ η καρδιά…αχ!
    Λειτουργώ με την αίσθηση…και η αίσθηση μου λέει:
    Αν δεν αλλάξει ατομικά ο καθένας μας, η πραγματικότητα θα είναι αυτή που γνωρίζει η ανθρωπότητα αιώνες τώρα, αν δεν διαλυθεί το λατρεμένο μας εγώ και γίνει εμείς…ονειροβατούμε…ωραίο το τραγούδι, δεν έχω δει την ταινία, αλλά συμπαθώ τους μοναχικούς ανθρώπους!
    Να έχουμε ένα συμπαθητικό Σαββατόβραδο! 🙂

    Απάντηση
    • Kαλημέρα σας….

      Η σκέψη ότι μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο , αν φανταστούμε τον κόσμο που θέλουμε και μας αξίζει να ζήσουμε είναι σκέψη της λογικής; εγώ νομίζω ότι είναι μόνο ένα συναίσθημα ….δεν θα το’ λεγα προαίσθημα….αλλά εγώ μέσα μου το νοιώθω σαν τέτοιο…..ένα συναίσθημα-προαίσθημα….και νομίζω ότι έχω και δίκιο, όσο ουτοπικό και παράλογο να φάινεται αυτό στους «σκεπτόμενους ανθρώπους»……

      Η αλήθεια …. όποιος την κατέκτησε μπορεί να μας πει , αλλά κανείς δεν ξέρει ποιά είναι…αφηνόμενοι στην διαίσθηση, με την οποία εγώ προσωπικά έχω πολλές παρτίδες, κάνουμε ένα βηματάκι νομίζω προς την συναισθηματική αλήθεια και ένα βηματάκι απομακρυνόμαστε από την αλήθεια της λογικής σκέψης….

      Αλλά τελικά είναι νομίζω κάτι όπως λέγανε παλαιότερα- όχι και τόσο πολύ παλαιότερα- ότι το μεν είναι φιλοσοφία και το δε είναι λογική- μαθηματική λογική , για να είναι κατοχυρωμένοι στην πραγματικότητα και έρχεται σήμερα η μαθηματική λογική και με πράξεις και αξιώματα φέρνει τις πιο απίθανες φιλοσοφικές θεωρίες να έχουν ξεπηδήσει από τα μαθηματικά και την φυσική, τις κατ’εξοχήν πραγματιστικές επιστήμες…..

      Έτσι πιστεύω ότι η λογική και το συναίσθημα κάποτε όταν τυχόν καταφέρουμε να δούμε λίγη αλήθεια, θα είναι ,πιστεύω έννοιες παραπλήσιες….

      Απάντηση
      • Καλημέρα μας…
        Χαρά* για μένα, είναι να μπορώ να επι-κοινωνώ με άτομα που αισθάνομαι ότι εκπέμπουν στα ίδια μήκη κύματος… έτσι υπάρχει συν- εργασία, (γοητευτικός συνδυασμός τεχνολογίας και φιλοσοφίας! )
        Ο απέναντι-άλλος γίνεται καθρέπτης και έτσι γνωρίζουμε καλύτερα τον εαυτό μας…
        Μια ζωή λειτουργούσα βάση λογικής και αυτό γιατί έχω διαμορφωθεί από τον δυτικό πολιτισμό, η μητέρα μου είναι Γαλλίδα και τα Γαλλικά είναι η μητρική μου γλώσσα, ο πατέρας μου, μου μιλάει πάντα στα Γαλλικά.
        Γεγονότα (οδυνηρά…πάντα!) με οδήγησαν να ανοίξω την καρδιά μου (το αίσθημα) και τώρα «αρχίζω» να λειτουργώ και να κρατώ τον λογισμό μαζί με το αίσθημα σε κάποια (!) ισορροπία- συνεργασία…

        * Το σχόλιο, στο blog μου περί Α-λήθειας με γέμισε χαρά…γιατί εκεί αισθάνομαι πώς βρίσκεται η αλήθεια…θα έβαζα το link εδώ, αλλά πάσχω αθεράπευτα από «ιντερνετικά»!

      • Καλησπέρα αγαπητή…

        Χαρά είναι και για μένα να μπορώ να επι-κοινωνώ…..

        Και συμφωνώ απόλυτα με το σχόλιό σας…

        (Όμορφη γλώσσα τα Γαλλικά….)

  3. κάπου ξεκίναγες γράφοντας » η πραγματικότητα είναι ένα πράγμα…»
    ε ναι, και προσθέτω , το πράγμα είμαι εγώ, η ύπαρξη, απελευθερωμένη, λυτρωμένη που επιστρέφει σαν κύμα σε μένα…υπάρχω…και το νιώθω σαν κάτι ήρεμο και αργό κι ανάλαφρο… σαν κάτι που στέκεται μόνο του στον αέρα και σαλεύει…

    συμφωνώ πάντα με το Ράκο, στην πραγματικότητα είμαστε μόνοι μας αλλά περπατάμε σαν αγέλες…

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: