RSS Feed

πραγματικοτητα-2

Η πραγματικότητα είναι ένα πράγμα που καθορίζεται μέσα από μια “συλλογική συνείδηση”….(αν υπάρχει τέτοιο πράγμα , που θεωρητικά υπάρχει είτε ονομάζεται κοινωνικότητα είτε αλλιώς….)

Η φύση…
(Η φύση όμως δεν έχει “φτιαχτεί” από την σκέψη, υπάρχει, είναι υπαρκτή….είπε η Άϊναφετς)

Όμως….

Όταν εκεί στον cern βρήκαν λένε ότι υπάρχει ένα σωματίδιο που δεν είναι σωματίδιο αλλά ενέργεια που συμπυκνώνεται και καταλαμβάνει έναν χώρο με συγκεκριμένο σκοπό…..να παίξει δλδ τον ρόλο του αρχικού δομικού σωματιδίου , απ’ το οποίο είναι δομημένα όλα τα άλλα….μα όλα τα άλλα….τα πάντα όσα λέμε ύλη στο σύμπαν…

Αυτό το “σωματίδιο” δλδ είναι ενέργεια που ενεργεί με κάποια λογική….άρα όλα έχουν φτιαχτεί με κάποια σκέψη, άσχετα αν αυτήν δεν είναι ανθρώπινη….

Στα δικά μας δεδομένα….όλα όσα έχει κάνει ο άνθρωπος, καλά ή κακά, έχουν πρώτα σχηματιστεί σαν ιδέες στο μυαλό κάποιου ανθρώπου , ο οποίος φρόντισε κατόπιν να τις “υλοποιήσει”….να τις δώσει δλδ υλική υπόσταση….

Αυτά τα παραπάνω με κάνουν να διαφημίζω την “ατάκα”, ότι ζούμε στην πραγματικότητα την οποία μπορούμε να φανταστούμε…..και αυτό με κάνει να υποστηρίζω ότι μπορούμε να φανταστούμε την πραγματικότητα που μας αξίζει και να την υλοποιήσουμε, όλοι μαζί , εννοείται…..ο καθένας μόνος του δεν μπορεί , γιατί μιλάμε για κοινωνική – συλλογική πραγματικότητα και όχι για ατομική…..

Και φαντάζομαι όταν μιλάω για την πραγματικότητα που μας αξίζει, ο καθείς καταλαβαίνει ότι ζούμε σε μια πραγματικότητα που δεν μας αξίζει….μια επίπλαστη πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί με βάση την σκέψη ότι η ύλη είναι το παν, ότι ο κατέχων την υλική δύναμη είναι αυτός που κινεί τα νήματα, κι εμείς αφού έχουμε εκπαιδευτεί στην πράξη ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε τίποτε αλλά πρέπει να κάτσουμε και να καταπιούμε ότι μας σερβίρουν οι έχοντες την διαχείριση της ύλης, αφήσαμε την φαντασία μας ανενεργή και δεν φανταζόμαστε ποιός είναι ο κόσμος και η κοινωνία που μας αξίζει, αλλά παρακαλάμε τον κάθε μαλάκα πολιτικό να μας ρίξει ένα ξεροκόμματο να μην πεθάνουμε στην πείνα…..και δεν ονειρευόμαστε μια κοινωνία που θα κυβερνάει η φαντασία…δεν αφηνόμαστε στην ονειροπόληση…..

Η νόηση και η σκέψη δεν προκρίνονται σαν προσόντα μελλοντικών ανθρώπων , αλλά η δουλικότητα και το γλύψιμο….
Η ευτυχία δεν είναι δικαίωμα στα μέλη της κοινωνίας μας….παρά μόνο σαν παράπλευρη απώλεια (του ελέγχου της κυβέρνησης) και στο μέλον όπως πάμε θα απαγορευτεί δια νόμου…..

Να μην συνεχίσω τους συναισθηματισμούς….η πραγματικότητα που ζούμε είναι αυτήν που δύναται ο καθείς είπε ο αγαπητός μου Ράκος…εγώ όμως κρίνω ότι μπορούμε να φανταστούμε μια καλύτερη πραγματικότητα- εμείς που ακόμη μπορούμε και φανταζόμαστε….

Μουσικούλα;

Advertisements

4 responses »

  1. αγαπητε μου χρηχα

    θα τσιμπησω λιγο απο αυτο το τελευταιο σου, το ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ και θα πω για αλλη μια φορα πως αυτο δεν υπαρχει.. στη ζωη μας ειμαστε ο καθενας μονος του κι ολα τα υπολοιπα ειναι απλα φαντασιωσεις του ιδανικου..

    θα μπορουσε ομως, να υπαρχει αυτη η συλλογικοτητα σε καποιο αλλο πλανητη ισως, θα μπορουσε..

    καλο απογευμα

    🙂

    Απάντηση
    • Γιατί καλή μου;

      Ζεις σε έναν χώρο που δεν έχει άλλους ανθρώπους;

      Το άστυ όπου προφανώς ζεις, είναι μια τεράστια μάζα παράλληλων ζωών…

      Κι όπως έλεγε ένας καθηγητής μου στα μαθηματικά, μπορώ να σου αποδείξω ότι κάθε παράλληλη όσο μακρυά και να’ ναι η μια από την άλλη , στην πραγματικότητα ταυτίζονται……

      Έτσι και οι ζωές , οι παράλληλες , στην πραγματικότητα ταυτίζονται……

      Μένει ένα συναισθηματικό κενό να κλείσει….αλλά αυτό γίνεται….με λίγη καλή θέληση…

      Απάντηση
  2. οι ζωες μας χρηχα εχουν μια κοινη συνισταμενη αλλα δεν ταυτιζονται, ειναι η καθε μια ξεχωριστη φτιαγμενη απο τον καθενα που συνηθως δε θελει να μοιραστει

    θελει να επιδειξει, να συγκρινει, να κατακρινει, να βαλει ταμπελες, να σκεπασει, να αναδειχτει αλλα οχι να μοιραστει

    στην πολη οπου ζω οι ζωες ολων μας ειναι απολυτα παραλληλες και μοναχικες, επιλεκτικα μοναχικες..

    Απάντηση
  3. Θα συμφωνούσα απολύτως με Εκείνη που έχει γυμνές τις πατούσες της 🙂

    Θα συμφωνούσα επίσης και με τον σύντροφο Ράκο. Ο καθένας μας ζει την πραγματικότητα που δύναται… Ή, ίσως, αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα που μπορεί, που θέλει. Πώς άραγε θα μπορούσαμε να του αλλάξουμε απόψεις; Ανοίγοντάς του το κεφάλι για να του χώσουμε μέσα άλλες απόψεις; Και ποιες; Τις δικές μας; Θα θέλαμε να μας συμβεί αυτό; Μας αρέσει που μας έχει ήδη συμβεί;

    Άρα;

    Αφήνουμε τους άλλους στην ησυχία τους, και τραβάμε μόνοι μας το μονπάτι μας. Τριγύρω θα βρούμε κι άλλους που κάνουν το ίδιο…

    Συλλογικές πραγματικότητες με το ζόρι ΔΕΝ δημιουργούνται. Εκουσίως, ναι. Αλλά πόσοι έχουν τη διάθεση ν’ αφήσουν την εαυτάρα τους πίσω και όλο το κοινωνικό/πολιτικό/οικογενειακό/φιλικό οικοδόμημα που την στηρίζει και να πάνε παρακάτω;

    Έως κανείς θα έλεγα…

    Κι αυτό το «έως» με κάνει αισιόδοξο.

    Καληνύχτα σας και να περνάτε υπέροχα!

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: