RSS Feed

μαθαίνοντας να πετάς….

Έτσι γίνετε κάθε φορά που προσπαθείς να πετάξεις ….την πρώτη φορά πάντα τα φτεράκια σου πονάνε και μαδάνε….

Αν το βάλεις κάτω και τα παρατήσεις δεν πρόκειται να πετάξεις ποτέ….

Άσε και την μιζέρια του ότι θα πρέπει να υπερασπίζεσαι την άποψη ότι γεννήθηκες για το κλουβί (εγώ δοκίμασα …δεν γίνεται…)

Πρέπει να αντέξεις τον πόνο….

Πρέπει να δοκιμάζεις κάθε φορά όσο να πέσεις κάτω από τον πόνο…

Σιγά σιγά θα δεις ότι θα αντέχεις περισσότερο….

Έτσι κάποια μέρα θα πετάξεις….

Και να δεις ΠΩΣ θα νοιώθεις που ΔΕΝ τα παράτησες….

Αυτό πιο πολύ κι απ’το ίδιο το πέταγμα…

Σου δίνει αξία …

Advertisements

11 responses »

  1. Θέλω να ευχαριστήσω τον Moodytimes για την καταπληκτική του ανάρτηση που στην οποία το παραπάνω είναι σχόλιο μου….

    Εδώ:

    http://moodytimes.wordpress.com/2012/05/29/%CE%B9%CF%83%CF%89%CF%83/#comment-4399

    Απάντηση
    • Το «ευχαριστώ » είναι λίγο.Ωραίο διάλογο ανοίξαμε επι του θέματος και θεωρώ ότι θα τον χαλάσουμε αν συνεχίσουμε με το πληκτρολόγιο.Το σχόλιο – ανάρτηση σου με έχει βάλει σε σκέψεις έτσι κι αλλιώς.Να’σαι καλά

      Απάντηση
      • Καλησπέρα…

        Το σχόλιό μου ήταν στα δικά μου μέτρα- και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς….

        Το καλό είναι, μέσα από τις «συζητήσεις» που κάνουμε να μπορείς να δεχθείς «πάσες»και να δώσεις κι εσύ – ο κάθε εσύ- θέσεις και απόψεις που , στα δικά του ο καθένας μέτρα φυσικά, αλλιώς δεν θα βγαίναν στην φόρα….

  2. αγαπητε μου χρηχα

    εχουμε απογειωθει κι εχουμε προσγειωθει πολλες φορες..
    εχουμε σπασει φτερα κι εχουμε πονεσει πολυ

    κι ολο παλι απο την αρχη, ξανα και ξανα
    να ειμαστε καλα
    να περναμε ομορφα

    κι ολα τα υπολοιπα ποτε μηλα ποτε φυλλα, χωρις ποτε να το βαζουμε κατω

    ναι;

    την καλησπερα μου και καλο μηνα που δεν σου ειπα

    Απάντηση
    • καλησπέρα και καλό μήνα και σε σένα….έστω και αργά…..

      το θέμα είναι να μην τα παρατάμε….

      ο πόνος είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των ζωντανών….

      πονάς …άρα ζεις…..

      δεν πρέπει να τον κακίζουμε τον πόνο….

      ούτε και να αποφεύγουμε πράγματα που αξίζουν επειδή και μόνο είναι πράγματα που μάλλον θα μας πονέσουν…..

      Απάντηση
  3. To θεμα δεν ειναι να μην πεφτει κανεις … Ολοι ερχεται στιγμη που σκονταφτουμε και πεφτουμε.. Το θεμα ειναι να σηκωνεσαι να γλυφεις τις πληγες σου και να προχωρας! Κι αμα μπορεσεις γιατι οχι και να πετας! Οι αετοι πεθαινουν στον αερα, ελευθεροι και δυνατοι (ακομα και λαβωμενοι) 🙂

    Απάντηση
    • Καλησπέρα αγαπητή….

      Όπως τα λες είναι….δεν υπάρχει ζωή χωρίς πεσίματα και χωρίς πόνο….

      Κοίταζα σήμερα το πρωί τους μικρούς πελαργούς σε μια κολώνα της ΔΕΗ….είναι στην φάση που δοκιμάζουν τα φτερά τους…είναι παράδειγμα για τα δικά μας πετάγματα…κάθονται με τις ώρες και φτερουγίζουν να δυναμώσουν τις φτερούγες τους…
      Δεν είχα τρόπο να το γράψω για να το κάνω ανάρτηση…είναι χάρμα οφθαλμών αλλά και πολύ διδακτικό….

      Απάντηση
  4. πολύ πολύ όμορφο βρε χρηχα μου!!πραγματικά!!καλησπέρα! 🙂

    Απάντηση
    • καλησπέρα και σε σένα….

      χαίρομαι που σου άρεσε….

      αν και είναι απ΄τις μελαγχολικές μου περιόδους…

      φαίνεται πως η μελαγχολία εμπνέει τα κείμενα που γράφει κανείς….

      Απάντηση
  5. αγαπητε μου χρηχα ψαχνω ψαχνω αλλα mail σου δεν βρισκω πουθενα

    καλο σαββατοκυριακο σου ευχομαι

    Απάντηση
    • Καλησπέρα…

      Αν θα ψάξεις στο μαίηλ σου εκεί που εμφανίζονται τα σχόλια, έχει την δυνατότητα απάντησης και το μαίηλ αυτού που σου γράφει…..

      Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: