RSS Feed

προσεχε με αυτο το τσεκουρι ευγενιε

καθόμαστε και πίναμε τον καφέ μας, χαρούμενοι για την απρόσμενη συνάντηση , αγαπημενων προσώπων, λέγοντας ότι μπορούσε να θυμηθεί ο καθένας και σπρώχνοντας βιαστικά να τα πει όλα….
και εγώ να προσπαθώ να δώσω απαντήσεις, θαρρείς και ήμουν αυτός που τα ξέρει ,να ικανοποιήσω την απορία, τον θυμό, τον φόβο στην τελική….
«όλα τα πράγματα είναι προς το κακό»….
«δεν έχει ελπίδα; »
«τι να πω;»
«μου φαίνεται ότι αυτοί που ήρθαν για να γκρεμίσουν, δεν έχουν ολοκληρώσει ακόμη το έργο τους, για τον λόγο αυτό βλέπεις και δεν μιλάει κανένας, από αυτούς που έπρεπε να σηκώνουν πόλεμο με όσα γίνονται…είτε γιατί κι αυτοί συμμετέχουν με τον τρόπο τους και έχουν όφελος, και περιμμένουν με υπομονή την σειρά τους…..είτε γιατί έχουν δει καθαρά τι συμβαίνει και ο φόβος για ότι είδαν τους κρατάει το στόμα κλειστό και τα χέρια σε αδράνεια…..»

δεν είχα λόγια καλύτερα να πω σε ανθρώπους που αληθινά αγαπούσα….»υπομονή….»

έφυγα και πήρα τον δρόμο μου….

στάθηκα το βράδυ μπροστά στην φωτιά και αφουγκραζόμουν το τρίξιμο της , όσο έτρωγε σιγά σιγά τα ξύλα….
ησυχία γύρω….
ανυσηχητική ησυχία….
γέρασες , μικρέ…
ειρωνεύτηκα τον εαυτό μου….
όλη αυτήν η ησυχία όπως το συνηθίζει, βαραίνει με τις σκέψεις όσων προηγήθηκαν…
και ακόμη περισότερο με την ανησυχία όσων έρχονται με φασαρία να αποκαλυφθούν σύντομα, χωρίς καλύτερους -φοβάμαι- οιωνούς…..

όμως…
έχω κάτι υποχρεώσεις ακόμα που δεν έχουν τελειώσει…
κάποιοι που πρέπει να μπουν στην αλήθεια έστω και πικρά…
εξάλου η αλήθεια συνήθως ΕΙΝΑΙ πικρή….
δεν έχω λόγω να προσδοκώ θεαματικές εξελίξεις και δραματικές νίκες….
ο καθημερινός μόχθος είναι το θαύμα που θα μου δώσει φτερά …..
κάποτε έλπιζα σε μια ευτυχία χωρίς σύννεφα…
αλλά…
δεν υπάρχει ουρανός που μένει όλον τον χρόνο ασυννέφιαστος…..
κι αν υπάρχει πιθανόν πουθενά , θα είναι σε κανέναν πίνακα, άγονος και ξερός και σκοτωμένος , κλεισμένος μες στην τελειότητά του….

άσχετα που, μετά από πολλά χιλιόμετρα ο δρόμος τώρα σου φαίνεται σαν λιγάκι φαλτσοκομμένος…
άσε τώρα που δεν το έβλεπες, αλλά στην αρχή κοιτώντας μπροστά μες στον ενθουσιασμό, δεν λογάριασες λίγες μοίρες φάλτσο …..
κοψίματα όμως δεν έχει….αυτό πού το βάζεις, μου λές;

έλα τώρα, βάλε λίγο ρακί στο ποτήρι….

πάντα αύριο είναι καλύτερα από χθες….δεν το ξέρεις;
το καθημερινό θαύμα…
κάθε πρωί το φως είναι καινούριο….
από έναν αρχαίο λαμπτήρα εκεί πάνω…..

Advertisements

5 responses »

  1. Βελτιώνεσαι μπαμπά,

    θα σου αρέσει

    Απάντηση
  2. «ο καθημερινός μόχθος είναι το θαύμα που θα μου δώσει φτερά …..»

    Νομίζω πως με μία φράση ειπώθηκαν όλα.

    Απάντηση
  3. Καλησπέρα καλό μου θεώρημα…νομίζω ότι στόχευσες κέντρο….

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: