RSS Feed

ανασφάλειες;

Καθημερινότητα…

Πάντως δεν είναι κάτι που έγινε σήμερα…ίσως….

ίσως είναι τόσο παλιό όσο η συνειδητοποίηση ότι είμαι θνητός….

τόσο παλιό….

και τόσο καθημερινό….

Δεν νομίζω να έχει περάσει μια μέρα που να μην έχω σκεφτεί πόσο θνητός είμαι….

Και επίσης προσπαθώ να καταλάβω τι σημαίνει αυτό για μένα…

Έχω δει ζώα να σκοτώνονται..μερικά από δικό μου χέρι….(παλιά)

Έχω δει ανθρώπους να ψυχοραγούν…κάποιους τους κράτησα και το χέρι να «περάσουν απέναντι»….

Αλλά όταν μιλάς και λες …να προγραμματίζεις σαν αθάνατος αλλά να ενεργείς σαν μελλοθάνατος….όλα καλά…είπες την μεγάλη κουβέντα…και μετά βάζεις τον εαυτό σου στην θέση του μελλοθάνατου…λες…εδώ που κάθομαι και γράφω….πέφτω κάτω και χάνομαι….
Γιατί ;
Απίθανο είναι;
Ο τάδε… συμμαθητής μου δεν ήταν; έτσι δεν πέθανε;
Δεν μιλάω για αυτούς που «φύγανε με το έτσι θέλω»…τέσσερις τον αριθμό συνομήλικοι….οι δύο τους τελευταίους κάποιους- όχι πολλούς -μήνες(λόγω κρίσης)….
Αν λοιπόν συμβεί αυτό το απρόβλεπτο και σε μένα…είμαι έτοιμος; έχω κλείσει λογαριασμούς; έχω φτιάξει πράγματα; είμαι έτοιμος;
Πως να πει κανείς ότι είναι έτοιμος;
Τι είναι αυτό που κάνει κάποιον έτοιμο για τέτοιο πράγμα;

Είναι κάτι που σε εκμηδενίζει….κυριολεκτικά…ον – οφ…κλείνει ο διακόπτης…γίνεσαι μηδέν…δεν υπάρχεις…δεν ανοιγοκλείνεις τα μάτια σου…δεν κουνάς τα χέρια σου…δεν ανεβοκατεβαίνει το στήθος σου…
Το δικό σου…
Δεν ….
Τίποτε…
Και πόσο τέλος είναι το τέλος;
Τέλος , πάντως , ΕΙΝΑΙ …
κλείνει η οθόνη…
γκαίημ όβερ…

Ανασφάλειες…;

Ανασφάλειες….ναι…

Ίσως….

Advertisements

15 responses »

  1. Φανταζομαι οτι τελος ειναι οταν δεν αναρωτιεσαι καν για κατι.

    οσο ζουμε ας αισθανομαστε .Καλο βραδυ.

    Απάντηση
  2. «Να προγραμματίζεις σαν αθάνατος, να ενεργείς σαν μελλοθάνατος…»

    Να το θέσω λίγο διαφορετικά;

    Να δρας σαν να ‘ταν αυτή η τελευταία σου πράξη στη ζωή. Όποια πράξη, ή μη-πράξη. Αποκτάει μια άγρια ομορφιά τότε ό,τι και να ‘ναι αυτό που κάνεις. Δεν γίνεται με ένα κλικ, γίνεται όμως. Και στο τέλος ο θάνατος είναι αδιάφορος. Υπάρχει το εδώ και το τώρα μόνον. Κι η ομορφιά αυτού που κάνεις όσο καλύτερα μπορείς, αφού είναι η έσχατη πράξη σου σ’ αυτόν τον κόσμο. Όχι ότι υπάρχει κι άλλος. Το τέλος είναι τέλος [εκτός κι αν υπάρχουν ψιλά γράμματα στο… συμβόλαιο. Αλλά αυτή είναι άλλη ιστορία…]

    Καλό σου βράδυ, φίλε μου.

    Απάντηση
    • Καλό σου βράδυ κι εσένα φίλε μου…

      Αφού βεβαίως έπιασες όλο το νόημα της «σοφίας » που κατέβασα….
      Η ομορφιά είναι όταν βάζεις ότι έχεις και δεν έχεις στο να κάνεις αυτό που κάνεις όσο μπορείς , όσο σου είναι δυνατόν καλύτερο….κι αυτό είναι απόλυτα ειλικρινές όταν νιώθεις ότι δεν θα’ χεις άλλη ευκαιρία , για να ξαναπροσπαθήσεις…ότι αυτό ήταν και ή το καταφέρνεις ή θα μείνει για πάντα ατελείωτο, μισό…

      Επίσης ένα άλλο που νομίζω ότι συμπληρώνει όλα τα παραπάνω….:

      «Αυτό που πιστεύεις …
      να είσαι έτοιμος να το πραγματοποιήσεις …
      να σκοτωθείς για να το κάνεις ….
      έτσι όπως το θέλεις…»

      το «σκοτωθείς» χωρίς εισαγωγικά….αλλιώς δεν γίνεται τίποτε….

      Μεγάλωσα με ανθρώπους, που το προσπαθώ , το λένε «πολεμάω»…και το «σκοτώνομαι», είναι η πιο ειλικρινής τους προσπάθεια…..

      Οι τίτλοι τέλους…δεν με αφορούν ( νομίζω , όχι ακόμη) …αλλά με προβληματίζουν….

      Απάντηση
  3. Η ομορφιά είναι όταν βάζεις ότι έχεις και δεν έχεις στο να κάνεις αυτό που κάνεις όσο μπορείς , όσο σου είναι δυνατόν καλύτερο….κι αυτό είναι απόλυτα ειλικρινές όταν νιώθεις ότι δεν θα’ χεις άλλη ευκαιρία , για να ξαναπροσπαθήσεις…ότι αυτό ήταν και ή το καταφέρνεις ή θα μείνει για πάντα ατελείωτο, μισό…

    Συμφωνούμε απολύτως!

    Αλλά γιατί να «σκοτώνεσαι» [με ή χωρίς εισαγωγικά κάθε φορά]; Δεν είναι πιο «εύκολο» να θεωρήσεις πως είσαι ήδη νεκρός, οπότε…

    Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
    • Καλησπέρα…

      Μα φίλε μου , αν θεωρήσεις ότι είσαι ήδη νεκρός , μάλλον δεν θα μπορέσεις να δώσεις ούτε ποσοστό των δυνατοτήτων σου….δεν έχεις κάτι να χάσεις….

      ‘Οσον αφορά τα «εύκολα»….δεν είναι του γούστου μου….για το λόγο αυτό άλλωστε παροτρύνω και το να «σκοτωθείς» για να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου….είναι ένα μικρό τίμημα για να ολοκληρώσεις τους στόχους σου…

      Απάντηση
  4. ο νοών...νοείτω

    Καλησπέρα φίλε χρηχα.
    Αυτές οι σκέψεις έρχονται ξαφνικά, εκεί που δεν το περιμένεις.
    Φροντίζουν για αυτό οι εξωτερικές συνθήκες και οι εσωτερικές ανισορροπίες.

    Θεωρητικά…ποτέ δεν είχα πρόβλημα με τον θάνατο, είτε στην σκέψη του είτε στην επίσκεψή του γύρω μου.
    Ουσιαστικά δεν τον βλέπω σαν απειλή, αλλά σαν διακύμανση της πληρότητας της ζωής.
    Μεγαλύτερη ανασφάλεια μου δημιουργεί η έλλειψη του γέλιου, της αγάπης, ή της πρωϊνής και βραδυνής βόλτας με τα σκυλιά μου λόγω αναγκαστικών σωματικών και ψυχολογικών επακόλουθων των συνθηκών που ζούμε.
    Συντάσσομαι δηλαδή με την Ζάχαρη.

    Οι μόνοι λογαριασμοί…που δεν θα κλείσω ποτέ, είναι με τους πιστωτές μου…χαχαχαχα
    Για τα υπόλοιπα, έχω ήδη αφήσει, προφορικές και γραπτές οδηγίες…

    Όταν θα έρθει η ώρα, και ανάλογα του πως θα έρθει, τότε και μόνον τότε θα δω κατά πόσον ισχύουν τα ανωτέρω, ή το παίζω τζάμπα μάγκας…

    Απάντηση
    • Καλησπέρα φίλε μου…

      Συμφωνούμε εκεί με τους ανοιχτούς λογαριασμούς, και τους πιστωτές…..

      Οι σκέψεις αυτές έρχονται ξαφνικά ή λόγω συνθηκών ή άλλων λόγων…
      Αυτό που θέλω να πω ότι είναι φυσιολογικό να έρχονται…δεν είναι ξένο στον άνθρωπο το τέλος του ίδιου του του εαυτού…αυτό είναι που τον ξεχωρίζει από τα ζώα , νομίζω….είναι η βεβαιότητα ότι είναι προσωρινός εδώ , σ’αυτήν την συνειδητότητα…
      Για παραπέρα, πολλοί έδωσαν υποσχέσεις αλλά κανένας δεν έφερε αποδείξεις ….

      Η συνειδητοποίηση όμως με πλήρη συναίσθηση του επερχόμενου τέλους μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο να έρθει σε πλήρη ισορροπία με τον εαυτό του και με το περιβάλλον του , εργασιακό , κοινωνικό κλπ…αν δεν είσαι σε θέση να συνειδητοποιήσεις την θνητότητά σου ή και την έχεις απωθημένη σε κείνα τα ντουλάπια της σκέψης σου , εκείνα που λένε οι ψυχολόγοι πως τα ανοίγουμε σε ευαίσθητη ηλικία για να αντιμετωπίσουμε ψυχολογικά το ενδεχόμενο του θανάτου, και να μην τρελαθούμε, αν λοιπός εξακολουθούμε και το απωθούμε σε μέρη που δεν μας ενοχλεί , αλλά όταν εμφανίζεται στο περιβάλλον μας ο θάνατος , μας φορτώνει άγχος και ανασφάλεια, τότε δεν είμαστε σε θέση ισορροπίας με τον εσωτερικό μας κόσμο , νομίζω…

      Δεν έθεσα ένα πρόβλημα που δημιουργεί σε μένα ανασφάλειες ….ίσα ίσα…έθεσα ένα θέμα , που είπα ότι δεν είναι μέρα που να μην το σκεφτώ…αυτό δεν σημαίνει ότι το σκέφτομαι και αγχώνομαι…ίσως αγχώνομαι βλέποντας πόσο λίγος είναι ο χρόνος που διαθέτω, αλλά μέχρι εκεί…αγχώνομαι που η ημέρα έχει μόνο 24 ώρες , πολλές φορές και δεν μπορώ να προλάβω να κάνω όσα θέλω…αλλά η καθημερινή μου σκέψη στο τέλος και στον θάνατο έχει αφορμή ακριβώς αυτά τα «δεν προλαβαίνω»…και τα πρέπει να προσπαθήσω περισσότερο, για να κάνω πράγματα….

      Απάντηση
  5. Δεν ειναι να σε διαβαζει κανεις αγαπητε Χρηχα! Κοιτα να δεις που οι ανασφαλειες και τα ερωτηματικα εναι κολλητικα.. ειδικα σε μερες που μεγαλωνει κανεις …! Περιεργο συνασθημα ετσι? Κι ομως ειναι αυτο που μας τονιζει οτι ζουμε και οχι μονο ζουμε αλλα έχουμε και συναισθηση του γεγονοτος!
    Προσωπικα επειδη δεν μ αρεσει να το παιζω τζαμπα μαγκας … ομολογω πως μου φερνει μια εντονη ανησυχια η σκεψη και μονο του τελους…Επειδη καποτε εφτασα πολυ κοντα … σε αποσταση αναπνοης, μπορω να πω πως ενα με πανικοβαλε. Η σκεψη οτι δεν θα ειμαι κοντα στο παιδι μου … τπτ αλλο! Ειλικρινα το λεω…αυτο μ εκοφτε!Η σκεψη οτι η ιδια δεν θα μπορω πια να χαρω τη ζωη δεν περασε πρωτη απο το μυαλο μου..

    Απάντηση
    • Kαλησπέρα αγαπητή….

      Δεν είναι κανενός σκοπός να το παίξει μάγκας εδώ πέρα…εδώ μιλάμε ανώνυμα και αυτό μας δίνει την δυνατότητα να εκφραστούμε χωρίς κάποιες αναστολές-ελπίζω….

      Θέσατε το ερώτημα στη ακριβή του βάση….αν δεν συναισθανθείς την θνητότητά σου , δεν έχεις και την συναίσθηση ότι τώρα αυτήν την στιγμή είσαι ζωντανός….
      Είσαι κάτι …είσαι κάπως…αλλά αν δεν τα συνδυάσεις μαζί δεν ξέρεις ότι ζεις….ότι έχεις το δώρο και το θαύμα δικό σου και είναι στο χέρι σου να το αξιοποιήσεις και να κάνεις πράγματα, ή να το αφήσεις να κυλήσει σαν το νερό στην άμμο….
      Να ξέρεις ότι κάθε λεπτό και κάθε ημέρα που παρατείνεται αυτό το θαύμα , είναι μια νίκη ενάντια στην λήθη…είναι μια ακόμη ευκαιρία που έχεις να παρατηρήσεις το σύμπαν και να βάλεις στην σειρά αλγόριθμους και δισεκατομύρια συνάψεις εγκεφαλικών κυττάρων στο εκατοστό του δευτερολέπτου( να σκέφτεσαι δλδ)….

      Ναι αυτό είναι το θαύμα και το δώρο…το ότι είμαστε όχι μόνο ζωντανοί ( και οι αμοιβάδες είναι) αλλά και ότι σκεφτόμαστε , προγραμματίζουμε, επικοινωνούμε, και είμαστε ( μέχρι αποδείξεως του εναντίου) οι κυρίαρχοι του σύμπαντος…..

      Υ.Γ.:Αυτό που λες για τα παιδιά…κι εγώ το’χω νοιώσει….δεν σε νοιάζει τίποτε άλλο….πως θα είναι τα παιδιά ( εγώ έχω δύο) χωρίς εσένα…

      Απάντηση
      • Αυτο ειναι το βασικοτερο που νιωθεις κατι τετοιες στιγμες…Αυτο σε «καιει» … Και τοτε δεν μετραει τπτ άλλο νομιζω.. Τοτε χανεις και το συμπαν και τα παντα… οποτε σκασιλα σου για σενα … Μονο αυτα μετρανε…

  6. Να ζεις την κάθε στιγμή σα να είναι η τελευταία. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό; Αν ναι, τότε αυτή, η κάθε στιγμή, μας χαρίζει χαρά. Τι σημαντικότερο από την χαρά;

    Καλές γιορτές να έχεις αγαπητέ Χρήστο, χαρίζοντας και παίρνοντας χαρά, παρέα με όλους τους αγαπημένους σου

    Απάντηση
  7. Kαλά Χριστούγεννα Χρήστο! Χρόνια σου πολλά!

    Απάντηση
  8. ο νοών...νοείτω

    Το γεγονός ότι δεν έφθασα ποτέ κοντά στον θάνατο, ίσως είναι ένας λόγος που δεν με τρομάζει. Άλλο να με φοβίζει κάτι και άλλο να με θλίβει η εμφάνισή του στους δικούς μου ανθρώπους.
    Τον πρώτο που σκέφτομαι….την ημέρα της αναχώρησής μου, είναι η σύντροφός μου.
    Βλέπεις δεν αξιώθηκα ακόμα να κάνω παιδιά.
    Και ίσως είναι ένας βασικός παράγοντας στην ζωή που σε κάνει πιο «άνθρωπο».
    Ίσως πάλι ότι δημιουργείς στην ζωή, είναι ακόμα μία «άγκυρα» που σε κρατάει δεμένο για να αντέχεις τις φουρτούνες που θα συναντήσεις στην πορεία που έχεις χαράξει.

    Στην φίλη Liakada, εύχομαι το ψευδώνυμό της να καθρεφτίζει τον κόσμο της για χρόνια καλά και πολλά.
    Στον φίλο Χρήστο, ευχές για μέρες με χαμόγελο και ζεστασιά.
    Σε όλους, αγάπη και αλήθεια.

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: