RSS Feed

N. Lugansky plays Rachmaninov & Richter plays Chopin

Άκουσα πρόσφατα μια μομφή….»κι εσύ τραγούδα»…..αλλά λέω, αν στην κατάσταση που είμαι μπορώ να τραγουδάω….έχω νικήσει…..

«Τραγουδάει» κι ο πιανίστας πιο πάνω , αλλά το πάθος του αν το είχαμε στο ελάχιστο , ίσως να είμαστε πιο ανθρώπινοι….κι αν δεν κάνω λάθος, ένα μεγάλο μέρος της προσπάθειας υποδούλωσής μας είναι να χάσουμε κάθε μας ανθρωπιά…είναι να υποκύψουμε στον φόβο….να σκύψουμε και να υποκλιθούμε στην όψη του τέρατος….όχι φίλε μου….εγώ θα κρατάω ψηλά το κεφάλι και τα μάτια μισόκλειστα ακούγοντας τέτοια «τραγούδια» και θα συντηρώ την φλογίτσα του πάθους μέσα μου…μήπως και βρει ανάσα και εκδηλωθεί κάποτε και τους κάψει….θηρία και εθελόδουλους….

κι επειδή είναι προτίμηση της ζάχαρης δείτε και τον S.Richter με τα ίδια ακριβώς λόγια που είπα και παραπάνω

Advertisements

16 responses »

  1. το παθος ειναι το αντιδοτο στον θανατο

    Απάντηση
  2. Επειδή σ’ αρέσουν οι Pink Floyd άκουσε αυτό:

    Εκπληκτικό!

    Απάντηση
    • Δεν έχω ξανακούσει τον Γκίλμουρ να τραγουδάει Γαλλικά….ευχαριστώ Γιώργο…άξιζε τον κόπο…έχω τον Γκίλμουρ να παίζει με αυτήν την μπάντα μια τέλεια εκδοχή του «shine on you crazy diamond» που είχα σκοπό να την αναρτήσω κάποτε….αλλά αυτό το συγκεκριμένο μου διέφυγε…..
      Πάντως αυτές τις ημέρες χάνω για δεύτερη φορά στην ζωή μου την ευκαιρία να δω μια ζωντανή εκδοχή των pink floyd για τον ίδιο λόγο που την έχασα και το 1989…τον οικονομικό….αν και δεν είμαι fan του Roger αλλά περισσότερο του David χαχαχα τι λέω ο άτιμος…..εσείς που κατοικείτε στας Αθήνας και πέριξ θα μπορούσατε να τον απολαύσετε….αύριο τελευταία παράσταση…..

      Απάντηση
      • και για να μην μπερδεύομαστε Τρίτη 12 -07 η τελευταία παράσταση του Roger Waters με το «the wall»….αν και δεν ξέρω που….

      • ο νοών...νοείτω

        Είμαι από αυτούς που θυσίασαν άλλα για να απολαύσω την συναυλία-παράσταση.
        Όχι μόνον άξιζε την θυσία, αλλά με ταξίδεψε 30 και πλέον χρόνια πίσω τότε που ακούγαμε, πλήρες το συγκρότημα, και ξύπναγαν μέσα μας τα αντιστασιακά ένστικτα κατά της εξουσίας, ενώ ταυτόχρονα εκπαιδεύαμε τα αυτιά μας σε υπέροχη μουσική.
        Άξιζε τα 55 ευρώ.

      • μπράβο φίλε σκεπτικέ…άξιος….

        Δεν είναι το κόστος των πενήντα ή εξήντα ευρώ που με σταμάτησε…είναι η απόσταση….από Ξάνθη για να έρθω να τους δω θα έπρεπε να αφήσω την δουλειά μου για τρεις ημέρες…δύο είναι ο δρόμος… και μια τρίτη για ανασκόπηση των όσων θα έβλεπα…τό’χω κάνει παλιότερα….και εξ’αυτού συμπεραίνεις ότι τα έξοδα για μένα θα ξεπερνούσαν τα τριακόσια ευρώ…τό’χω κοστολογήσει…αν βάλεις και το κόστος της δουλειάς που θα έμενε πίσω …ένα πεντακοσάρι…δεν είναι καιρός για χαμένα λεφτά , ούτε για πενήντα ευρώ , όχι για πεντακόσια…και το 1989 το Μάϊο που ήταν όλο το σχήμα …και τότε ήμουνα αραβωνιασμένος και μάζευα λεφτά για το γάμο….αλλά το μετάνοιωσα …σήμερα δεν το μετανοιώνω γιατί έχω τα παιδιά…με πεντακόσια ευρώ θα κάνουν αυτοί διακοπές από δύο εβδομάδες ο καθένας …..χαλάλι…δεν το χαλαλίζω όμως για μένα να δω μια παράσταση…ο μεγάλος την Κυριακή φεύγει μετά από τρεις μέρες κι ο μικρός…χαλάλι τους…όπως βλέπεις έχουν αλλάξει οι προτεραιότητες…εμένα μου φτάνουν τα παγωμένα μπιρόνια με μεζέ ντοματοσαλάτα και τυρί που ήπια πριν λίγο στο μπαλκόνι….και τι ντομάτα…αγγούρι…δικά μου βιολογικά….άρωμα και γλύκα είναι παλικάρια ορίστεεεεε….(αύριο στην λαϊκή….)

  3. ο νοών...νοείτω

    Άξιος εσύ, φίλε χρηχα, που βάζεις τα παιδιά σου πάνω από όλα.
    Εγώ δεν έχω αξιωθεί ακόμα να γίνω γονιός, οπότε και έχω την «πολυτέλεια», τέτοιων μικρών χαρών.
    Φαντάσου τώρα συνδυασμό…να πηγαίναμε λέει στην συναυλία και στην επιστροφή να μας περίμενε η βεράντα σου με τα καλούδια!!!!

    Απάντηση
    • Δεν πειράζει…καλή παρέα να’χω και τα «καλούδια» βρίσκονται…κρασί , τσίπουρο δικά μου , έχω….κηπευτικά δικά μου…τα κρέατα και τα τυριά αγοράζω…κι εκείνο εύκολο …είναι απέναντι ο κρεοπώλης και φίλος….

      Απάντηση
  4. Κι εγώ χρηχα πήγα στη συναυλία της Παρασκευής 8/7 από την Άρτα. Όπως κι ο Νοών δεν έχω παιδικές υποχρεώσεις, οπότε έσβησα επιτέλους τον καημό που είχα από το ’89, όταν φοιτητής στα Γιάννενα δεν πήγα στους Pink Floyd για οικονομικούς λόγους. Γι’ αυτό λοιπόν, η ελπίδα πεθαίνει πάντοτε τελευταία!

    Απάντηση
  5. Άξιος κι εσύ Γιώργο….

    Έχω την εντύπωση ότι αν πηγαίναμε όσοι το θέλαμε αλλά κάτι μας κράτησε….δεν θα φτάναν να μας χωρέσουν είκοσι τέτοιες συναυλίες….

    Να σε ρωτήσω κάτι….δεν είσαι σε κάποιο επίσημο μπλογκ έτσι; γιατί προσπάθησα να σε βάλω στους συνδέσμους , ξέρεις στο πλάι , δεξιά αλλά μου βγάζει κάτι κινέζικα…

    Απάντηση
  6. Ξαναστέλνω το ίδιο μήνυμα γιατί δε ξέρω αν το πήρες. Δεν έχω blog αλλά προσωπική σελίδα: psomas.gr

    Απάντηση
    • το είδα …αλλά το wordpress δεν σε αναγνωρίζει …οπότε δεν συνεργάζεται με την σελίδα σου…κάθε φορά πρέπει να κάνω έγκριση στα σχόλιά σου για να φανούν….και επίσης δεν μπορώ να αναρτήσω το όνομά σου στην μπάρα στα δεξιά….

      Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: