RSS Feed

πελαγοφιαλος -αμπελοφιλοσοφος = 1-0*

«στην διαδικασία της συγκρούσεως με τις δυνάμεις τυφλής υποδούλωσης στο ασυνείδητο, το οποίο προωθεί οντολογικά η δυαρχία»

Απομόνωσα αυτήν την φράση γιατί είναι μια εύκολη πάσα , για μένα να συμμετέχω στον «διάλογο»…Κατ’ αρχήν για να διευκολύνω τον εαυτό μου θέτω τον όρο «σύστημα’ για να περιγράψω την σημερινή κατάσταση και να μην εμπλέκομαι κάθε φορά σε περιφραστικές περιγραφές της «δυαρχίας» όπως την περιγράφεις….

Κάπου στο δικό σου το κείμενο , είχες κάνει και μια αναφορά στην παιδεία, σε μικρές ηλικίες, είναι η αρχή της «εντύπωσης», της βασικής και πρωταρχικής τύπωσης στο ασυνείδητο, εννοιών και όρων , που αποτελούν τα «λούκια» της ζωής μας, είναι τα όρια που μπαίνουν , βασικά από γονείς και «διδασκάλους», που θέλοντας ή δεν θέλοντας , συνειδητά ή ασυνείδητα, υπηρετούν ένα σύστημα, που το αρέσουν ή δεν το αρέσουν….και επειδή έχω βάλει πολλές μεταβλητές , να εξηγήσω ότι είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα, δεν είναι μια διαδικασία συνειδητή, είναι ο τρόπος του » συστήματος » που μας κάνει και λειτουργούμε με το υποσυνείδητο….
Ρηχό , ίσως , το παράδειγμα, αλλά μένω ενεός σε μερικές ερωτήσεις των γιών μου που λόγω του μικρού της ηλικίας τους , ακόμη, (είναι έφηβοι), και βοηθούσης και της εφηβείας , που τους κάνει να αμφισβητούν τα πάντα, ρωτούν για παράδειγμα:
Ο περιορισμός που τους βάζω, στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι κάτι που θα μπορούσαμε να το ορίσουμε σαν εκδήλωση πατρικής εξουσίας;
Άρα είναι κάτι που δεν ισχύει στην βάση της δημοκρατικής ισότητας, που κόπτομαι να υποστηρίζω. Άρα αποδεχόμενος εγώ , ένα σύστημα αυταρχικό, υπονομεύω από μόνος μου και με τρόπο αυταρχικό , τα ίδια μου τα πιστεύω , που μόνο θεωρητικά τα υποστηρίζω , αλλά στην πράξη λειτουργώ δικτατορικά, χωρίς να το αντιλαμβάνομαι, στο όνομα κάποιας εξουσίας που το σύστημα μου έδωσε μαζί με τον τίτλο και την τιμή της πατρότητας……
Θα ήταν προτιμότερο , αντί να επιβάλω , η τουλάχιστον να προσπαθώ να επιβάλω την γνώμη μου , ελέω πατρότητας, να προσπαθήσω να πείσω με λόγια και ει δυνατόν με επιχειρήματα , το σωστό των απόψεών μου .
Και να αποδείξω ότι λόγω πείρας , έχω την γνώση και την θέληση να τους μεταδώσω την γνώση , που θα τους προστατέψει από πιθανό κίνδυνο, ο οποίος θα προσδιορίζεται και άμεσα και δεν θα είναι απλή κινδυνολογία, η οποία είναι μια άλλη παρεκτροπή προς τον αγνωστικισμό και μυστικισμό που δελεαζόμαστε πολλές φορές , και κρυβόμαστε πίσω από αυτόν, λέγοντας την απλή αθώα φράση, «είσαι μικρός, όταν θα μεγαλώσεις θα καταλάβεις».

Ρηχό ίσως το παράδειγμά μου , επαναλαμβάνω, αλλά είναι μια ζωντανή μορφή , στην πράξη , τουλάχιστον έτσι όπως έγώ το καταλαβαίνω, της αρχικής εντύπωσης του συστήματος , από τον γονέα στο παιδί , του φοβικού συνδρόμου, των συνδρόμων γενικότερα, που ο γονέας απέκτησε είτε διδασκόμενος από το δικό του γονέα , είτε στην «πορεία της ζωής του» και εντύπωσε ασυνείδητα, στο υποσυνείδητό του ….Με τον τρόπο διαπαιδαγώγησης ,που γίνεται , κυρίως με το ένστικτο, όλη αυτή η αποτύπωση , συσωρευμένη στο ασυνείδητο του γονέα , περνάει , στα παιδιά…πρέπει να έχει μεγάλη συνειδητότητα , και μόνο σκοπό την σωστή διαπαιδαγώγηση , ο γονέας , για να περάσει συνειδητά μυνήματα , και σύμφωνα με τις ιδέες τις οποίες πρεσβεύει.

Ίσως φαντάζει άσχετο με την αντιπαλότητα της δυαρχίας εναντίων «αρετής » που έθεσε ο μποτίλιας, αλλά είναι νομίζω , η αρχική διαφορά , μεταξύ ενσυνείδητης γνώσης , που είναι βασική προϋπόθεση για την αρετή, και υποσυνείδητων παρορμήσεων, εντυπωμένων αντιδράσεων , επάνω στις οποίες είναι εδρασμένη η η βάση της δυαρχίας …»οι χθόνιοι αρχιερείς» ( για να χρησιμοποιήσω μια φράση δανεική), βασίζονται στις εντυπωμένες στο ασυνείδητο γνώσεις, στις προκαθορισμένες αντιδράσεις που θα προκληθούν, δίνοντας τα κατάλληλα ερεθίσματα στο παρασυμπαθητικό σύστημα των νευρώνων μας, κάνοντας μας να σντιδρούμε με τρόπο που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε, ούτε στον ίδιο μας τον εαυτό….
Η συνειδητότητα είναι μια έννοια που θα μας βοηθήσει να αποκόψουμε από την ασυνείδητή μας πλευρά , τον λώρο της «αυτόματης ανταπόκρισης» στα κελεύσματα του συστεμικού «χθόνιου» ιερατείου, που σίγουρα καλεί όλους μας , κι εμάς προσωπικά, μέσα από τις αυλακιές του ασυνείδητα γραμμένου οδηγού επιβίωσης , που μας έχει εντυπωθεί μαζί με την όποια παιδεία έχουμε λάβει….

Είναι , δηλαδή , η αρετή ,το αποκορύφωμα της αυτογνωσίας, της συνειδητότητας και της επιλογής….τρεις όροι….ενάντια στην δυαδική και δυαρχική έννοια του καλού- κακού και στην δική τους αντιπαλότητα , με όρους που έχουν αυθαίρετα τοποθετηθεί , ορίζοντας το καλό και το κακό κατά το δοκούν , ορισμένων αρχών και αρχόντων….

*δικαιούμαι τον τίτλο του αμπελοφιλόσοφου, μιας και έχω και αμπέλια και φιλοσοφώ ……όσο για το σκόρ δεν θα μπορούσε και ούτε ποτέ θα είναι διαφορετικό,μιας δεν διαθέτω ούτε την πυκνότητα ούτε και την σαφήνεια του λόγου του μποτίλια…

μουσικό διάλειμμα:

Advertisements

8 responses »

  1. Μποτίλια στο Πέλαγος

    Αγαπητέ φίλε,
    διαθέτεις την αρετή να μεταβαίνεις πάντοτε στην καρδιά των θεμάτων και να τα θίγεις με εύστοχο τρόπο, κάνοντας την σωστή αραίωση σε κάποια που ίσως γράφτηκαν με πυκνό τρόπο, ώστε αυτά να να ρέουν. Επάξια λοιπόν σου χαλαλίζω το μηδέν, αν και χρόνια το διεκδικώ για τον εαυτό μου.
    Ειλικρινά όχι μόνο χαίρομαι, όταν κάποιος κοινωνεί με τα γραφόμενά μου και αναπτύσσει τις δικές του σκέψεις παίρνοντάς τα σαν αφορμή, αλλά αυτό έχει ζωτική σημασία για μένα. Επειδή τα περισσότερα από αυτά που γράφω, τα βγάζω μέσα από το κεφάλι μου, συχνά αναρωτιέμαι κατά πόσο αυτά είναι αποκυήματα προσωπικής τρέλας, που έχουν μηδενική πιθανότητα στην κατεύθυνση να αποτελέσουν βάση κοινωνίας με άλλους ανθρώπους. Στην προσπάθεια να καταργήσω κάποιους γενικά παραδεδεγμένους κώδικες αξιολόγησης και ερμηνείας βασικών δεδομένων, αμφιβάλλω με την σκέψη ότι θα μεταφερθώ σε μια έρημο νοητικής μοναξιάς με κατασκευάσματα, που μπορεί να διασκεδάζουν αλλά όχι να λειτουργούν.
    Ακόμη και όταν οι φίλοι, όπως εσύ, εκφράζουν την συμφωνία τους, αναρωτιέμαι κατά πόσο συμφωνούν με αυτά που εννοώ. Όταν όμως βλέπω τον διαμορφωμένο δικό σου λόγο, πείθομαι, ότι πράγματι τα γραφόμενα δεν είναι μόνο εμπάθεια, που προκύπτει από την απεγνωσμένη προσπάθεια να βρεθεί ένα νήμα σε κάποιους χώρους του λαβυρίνθου, αλλά μπορούν να εκφράζουν κοινές ανησυχίες, που προβάλλουν το αίτημα να πηγαίνουν σε βάθος, με άλλους ανθρώπους.
    Το μέγεθος των αναρτήσεων είναι περιορισμένο και σαν συνέπεια δεν είναι δυνατόν πάντοτε να επεξηγούνται κάποια νοητά σχήματα που παρατίθενται. Αυτό ισχύει και στην περίπτωση της «υποδούλωσης στο ασυνείδητο», που αναφέρθηκε. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, θεωρούσα τέτοιες αναφορές σαν μια πρώτη σπορά του θέματος στην οθόνη, με προοπτική να δοθούν επεξηγήσεις προσεχώς. Διαβάζοντας όμως αυτό το κείμενό σου, διαπιστώνω ότι εμβαθύνεις με πολύ παραγωγικό τρόπο ακριβώς στην ουσία του θέματος, που μόνο επιγραμματικά είχε τεθεί.
    Για το προκείμενο θέμα έχει γράψει ένα βιβλίο ο Έρβιν Ράϊσνερ με τίτλο «Η Απεικόνιση του Δαίμονος». Σε αυτό επιχειρηματολογεί, ότι η διαδικασία του εξιλασμού των δαιμόνων με τα τελετουργικά της μαγείας ήταν μια φυσική λειτουργία για τα δεδομένα του πρωτογόνου ανθρώπου, ο οποίος δεν είχε αναπτύξει ανάλογα τις πολιτισμικές του ικανότητες και βρισκόταν σε σημαντικό βαθμό στο έλεος των φυσικών δυνάμεων. Εφόσον όμως ο άνθρωπος ανέπτυξε τον πολιτισμό και πέτυχε σε σημαντικό βαθμό την χειραφέτησή του από τις φυσικές δυνάμεις, η επιστροφή στην μαγεία αποτελεί αλλοτρίωση και διαστροφή. Αυτό που ήταν βλαστική λατρεία, ή λατρεία γονιμότητος για τον πρωτόγονο άνθρωπο, όταν εφαρμόζεται στα πλαίσια του πολιτισμού παίρνει τις διαστάσεις της μαύρης μαγείας.
    Ένα ζήτημα, το οποίο είναι συνυφασμένο με αυτήν την προβληματική, είναι κατά πόσο υφίσταται η λεγόμενη «συμπάθεια» στο ρεαλιστικό γίγνεσθαι, την οποία προσπαθεί να θέσει σε κίνηση η «συμπαθητική» μαγεία. Υφίσταται αλληλουχία μεταξύ τελετουργικού δρώμενου και πραγματικής εξέλιξης; Πως μπορεί να επηρεαστεί η πραγματικότητα από τις διαφορετικές μορφές ψυχικής δυναμικής; Σε αυτά τα ζητήματα δεν έχω κάνει μέχρι τώρα κάποια αναφορά. Είναι όμως δυνατόν να χρησιμεύσει σαν εισαγωγή το κείμενο «Θρησκειολογικές Προσεγγίσεις», που βρίσκεται εδώ:

    http://bostopel.blogspot.com/2010/12/blog-post_09.html

    Απάντηση
    • φίλε μποτίλια……

      δικό σου είναι το κείμενο «Θρησκειολογικές προσεγγίσεις;»

      φίλε μου αυτό δεν είναι εισαγωγή…αυτό είναι όλο το νόημα, ολόκληρη και ολοκληρωμένη ανάλυση….με λίγη επιμέλεια , είναι έτοιμο για δημοσίευση….έντυπη εννοώ….

      Δεν ξέρω τι γνώσεις διαθέτεις και κυρίως τι χρόνο διαθέτεις για διάβασμα και σκέψη, αλλά προφανώς περισσότερο από εμένα , οπότε προφανώς σε ζηλεύω…κάποτε είχε τεθεί το δίλημα εντός μου,:ή «να ακολουθήσω τον δρόμο της διανόησης ή να μείνω στα πεζά της καθημερινότητας»…
      Ερωτευμένος τότε με την γυναίκα μου και ερωτευμένος με την ζωή πάντα, απάντησα με ένα ποίημα που το παραθέτω στις αρχικές μου αναρτήσεις «κι είχα ξεχάσει τούτο το περπάτημα» όταν πήρα τελικά την απόφαση να χειρονακτώ προσπορίζοντας τα προς το ζειν αξιοπρεπώς και ΜΕ την γυναίκα που είναι πάντα η γυναίκα μου, παρά να πελαγοδρομώ στα μονοπάτια της «νόησης» ή της «διανόησης » της εποχής, χάνοντας πράγματα που αγαπούσα σαν αντάλλαγμα την «καλλιτεχνική μου» αναγνώριση, κάποτε….

      Δεν έχω μετανοιώσει σε τίποτε…νιώθω άρτιος, με μια ολόκληρη οικογένεια δική μου,ένα γιο φοιτητή και έναν στο λύκειο στα 46 μου, και αν καταφέρω κάποτε και κάνω και μια δημοσίευση, ευκταία αλλά όχι απελπιστικά αναγκαία… ειδικά τώρα με τα σάιτ είναι σαν να την έχω κάνει ήδη…..ειδικά όταν καθημερινά έρχομαι σε επαφή και συνομιλώ με ανθρώπους που εμβαθύνουν το λόγο σε σημείο να παθαίνεις ίλιγγο….δεν προσδοκώ και πολλά περισσότερα….αυτό που ήδη μου λείπει , είναι ο χρόνος να ασχοληθώ περισσότερο με αναγνώσεις βιβλίων και ο χρόνος να εμπλακώ σε τέτοιες εμβαθύνσεις , που εσύ απλά τις παραθέτεις σαν να ήταν το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο ,σαν τον παλιό εκείνο όρο στις αναγνώσεις ΟΡΑ : ΣΕΛ. 65…..

      Να σου παραθέσω ένα κομμάτι από το «εισαγωγικό μου σημείωμα στην πρώτη πρώτη μου ανάρτηση….δεν υπόσχομαι τίποτε σε κανέναν και κυρίως στον εαυτό μου….
      Με ενθουσιάζει η κουβ΄νεντα σε αυτό το στύλ και η σκέψη που αυτή προκαλεί, αλλά δεν μπορώ να υπσχεθώ και τίποτε παραπάνω…η δική ου φιλοσοφία, περισσότερο αναπτύχθηκε εντός των αμπέλων, και κατά την διάρκεια των εργασιών μέσα σε αυτές… οπότε το προσωνύμιο αμπελοφιλόσοφος μου ανήκει δικαιωματικά, και αυτό δηλώνει και το ποιόν μου….

      τα ΄λέμε…
      με περιμένουν τα αγγούρια μου….ως άλλοι άμπελοι για δέσιμο και χάϊδεμα…*
      * και για να μην πάει ο νους σας στο πονηρό χαϊδεύω σημαίνει για μένα περιποιούμαι, ότι καλλιέργεια είναι χαϊδεμένη είναι περιποιημένη….

      Απάντηση
  2. Μποτίλια στο Πέλαγος

    Αγαπητέ φίλε,

    οι «θρησκειολογικές Προσεγγίσεις» αποτελούν ένα πρώτο περίγραμμα και μερικά βασικά σημεία στο παζλ της εκπόνησης ενός οργάνου, το οποίο καλείται να είναι λειτουργικά δομημένο. Ακόμη λείπουν όμως βασικά σημεία. Κάποια από αυτά έχω εντοπίσει ήδη. Είναι κάτι σαν μίτος, που όμως δεν γνωρίζω ακόμη πού οδηγούν. Επειδή αγαπώ την Ελληνική Γη, αυτή προέβη πρόσφατα σε κάποιες αποκαλύψεις. Ακόμη επί αυτών δεν έχω αναφερθεί, με την ελπίδα ότι ίσως σύντομα συμπληρωθεί η εικόνα.
    Οι «Θρησκειολογικές Προσεγγίσεις» είναι αποτέλεσμα έρευνας, η οποία ξεκίνησε το 1984 και φθάνει ως το καλοκαίρι του 2009. Η έρευνα δεν ήταν αποκλειστικά βιβλιακή, αν και περιέχει την μελέτη πολλών βιβλίων, κάποια από τα οποία είναι αρκετά παλαιά και ήταν παλαιότερα προσιτά (χωρίς να είναι προσιτά πλέον) μόνο σε κάποιες μεγάλες βιβλιοθήκες, όπως η Κρατική Βιβλιοθήκη Αποθεμάτων Πρωσικής Ιδιοκτησίας (πρώην βιβλιοθήκη των Ανακτόρων) στο Βερολίνο και η Εθνική Βιβλιοθήκη στο Παρίσι.Πέρα από την μελέτη βιβλίων στηρίζεται και σε πρακτική δραστηριότητα διάρκειας 25 ετών, σε διάφορα κινήματα βάσης και στην ιεραποστολή στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων και κάποιων μεταβάσεων σε χώρες της Ευρώπης και συζητήσεις με ανθρώπους που ερευνούσαν, ή έτυχε να διαθέτουν υλικό σχετιζόμενο με αυτήν την θεματολογία.
    Ο χρόνος που έχω στην διάθεσή μου για μελέτη είναι περιορισμένος, διότι εργάζομαι σε τεχνική δουλειά, που είναι κουραστική και έχει αυξημένα τρεχάματα και πολλή καθημερινή φασαρία και ευθύνες, σαν ελεύθερος επαγγελματίας. Αυτό που με έχει οδηγήσει στα όποια συγκεκριμένα αποτελέσματα, είναι η συστηματική και μακροχρόνια προσπάθεια και το γεγονός ότι ζω στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα ο οικογενειακός κύκλος μου να είναι πολύ στενός. Ένα από τα προτερήματα που διαθέτω, είναι ότι έχω πρόσβαση στα παλαιοπωλεία βιβλίων τόσο στην Αθήνα όσο και στο Βερολίνο.
    Νομίζω ότι οι δυνατότητες, που προσφέρει το διαδίκτυο για να κυκλοφορήσει υλικό, είναι πολύ καλές. Οι Θρησκειολογικές προσεγγίσεις έχουν ήδη πάνω από 1300 αναγνώσεις και 59 κατεβάσματα. Σκοπεύω – στο ποσοστό που υπάρξουν νέες διαπιστώσεις – να τις συμπληρώσω με ένα δεύτερο μέρος και να το καταχωρήσω πάλι σε μια σελίδα για κατέβασμα.
    Πιστεύω, ότι εάν ολοκληρωθεί το δεύτερο μέρος – διαδικασία που δεν μπορεί να γίνει μόνο με μελέτη, χωρίς την συνδρομή αποκαλύψεων από την Ευσπλαχνία της Γαίας και την δική σας συνδρομή των φίλων μέσω της διαδράσης – θα είναι δυνατόν να λάβει χώρα μια ρωγμή στο Μάτριξ. Μια τέτοια ρωγμή μπορεί να οδηγήσει μετά και σε κοινωνική ρωγμή. Το ξεχείλωμα – ξέσκισμα της κοινωνικής ρωγμής στην συνέχεια μπορεί να συμβάλει σε διαδικασία ανατροπής.
    Ακόμη βαδίζουμε ως ένα βαθμό στο σκοτάδι, διότι δεν έχουμε εντοπίσει επαρκώς τον αντίπαλο. Κάθε μάχη, που δεν στηρίζεται σε καλή γνώση του αντιπάλου, είναι μάχη εναντίον ανεμόμυλων.
    Δεν έχει σημασία πόσο χρόνο μπορεί να διαθέσει ο καθένας από εμάς για μελέτη και έρευνα. Είναι βέβαιο, ότι προσεχώς η ρωγμή θα επέλθει, όχι αναγκαστικά από εμένα, ή μόνο από εμένα, διότι το προείπαν αυτοί που έδωσαν τις πρώτες γερές τσεκουριές στο Μάτριξ. Οι οικοδόμηση γίνεται πάντοτε από τους επομένους, αξιοποιώντας τις προσπάθειες των προηγουμένων. Κάποιοι προηγούμενοι πλήρωσαν αυτήν την προσπάθεια με την ζωή τους, όπως οι Μακαρίτες αρχιμανδρίτης Χ. Βασιλόπουλος και ο Νίκος Κατσαρός (Βεργίδης). Το έργο τους όμως έμεινε.
    Το Ιστορικό Υποκείμενο έχει συλλογικό χαρακτήρα και ο οργανισμός του αποτελείται από πολλά κύτταρα, τα οποία κατανέμουν τις προσπάθειες αναλόγως προς την εκάστοτε κλίση και κλήση. Είμαι βέβαιος, ότι το ζήτημα δεν θα κριθεί στην πραγματοποίηση της ρωγμής, ως προς την όποια θεωρώ βέβαιο ότι θα γίνει. Το κρίσιμο σημείο βρίσκεται στο ξεχείλωμα – ξέσκισμα της, διότι εκεί τα περιθώρια θα είναι πάρα πολύ στενά.

    Απάντηση
    • Φίλε πελαγοφίαλε….

      Μπορεί εγώ να μην έχω την πολυτέλεια να αφιερώσω τόσο κόπο και χρόνο στην έρευνα που , μπράβο σου , έχεις κάνει…αλλά έχω να σου πω υποστηρικτικά ότι, με τις λίγες γνώσεις που διαθέτω αλλά περισσότερο με το ένστικτο που διαθέτω , όσον αφορά τα θρησκειολογικά και τις εσωτερικές αναμετρήσεις και αναζητήσεις, έχω κάνει μια «προεπισκόπηση» των γεγονότων , που αναλυτικά εσύ αναφέρεις , παραθέτοντας δεδομένα και στοιχεία, μην μπορώντας έτσι να σταθώ δίπλα σου, αλλά στηριζόμενος περισσότερο στο ένστικτο μου, θα τολμούσα να σου πω ότι :
      λες όσα εγώ δεν μπορώ να στοιχειοθετήσω , περιγράφεις όλα αυτά που εγώ θα έλεγα συνοπτικά , λόγω έλλειψης στοιχείων, μιλάς με λίγα λόγια και εκφράζεις δικές μου σκέψεις….
      πάλι….
      συνέχισε το έργο και αναμένω με αγωνία την ολοκλήρωσή του , τώρα που έμαθα ότι υπάρχει….

      Συνοπτικά θα σου αναφέρω μια δική μου άποψη , που παραμένει άποψη και μόνο , και μακράν απέχει από το να γίνει θέση , λόγω έλλειψης άλλων στοιχείων, ή περεταίρω έρευνας….

      Η θέση και ο προσδιορισμός των χθονίων, και των προ-ολυμπίων θρησκειών, βρίσκουν μέσα από την μυθολογία μια διέξοδο που τα κάνει σαφή και η εικόνα τους γίνεται καθαρή σε αυτόν που την ψάχνει…Ο Ορφέας είναι νομίζω ο μεταρρυθμιστής , ο άνθρωπος που έπαιξε βασικό ρόλο στην μετάβαση από τους χθόνιους στους Ολύμπιους…είναι ο «προ χριστού χριστός»…πρόσωπο κλειδί για την εξέλιξη ως ακόμα και την εποχή του χρυσού αιώνα και στην διαμόρφωση της αρετής , όπως αυτή εξελίχθηκε στους κλασικούς χρόνους…

      άλλη μια επισήμανση που νομίζω είναι κρίσιμη, είναι η επίτιδες λάθος χρονολόγηση από τους δυτικούς, των διαφόρων σταδίων της εξέλιξης του αρχαιοελληνικού πνεύματος , έτσι ώστε να συμβαδίζει με τα δεδομένα που υποτίθεται παραθέτουν τα βιβλία της εβραϊκής μυθολογίας, ή δεν ξέρω ποιός άλλος λόγος είναι πίσω από την υποβάθμιση του βάθους του χρόνου που πραγματικά πάει πολύ πιο πίσω από αυτόν που προσπαθούν με ψευτοεπιστημονικές αναλύσεις ανθράκων 14 κτλ να μας «αποδείξουν» ότι έχουν το δίκιο δικό τους….αλλά δεν γίνεται βρε παιδί μου να ανακαλύπτεις την γραφή ( να την δανείζεσαι μάλιστα από τους φοίνικες) και μέσα σε πενήντα χρόνια να την ΄φερνεις και στην τελειότητα που αποδεικνείεται περίτρανα σήμερα ότι έφτασε….αυτό θέλει χιλιάδες χρόνια σκληρής δουλειάς , από αφοσιωμένα ιερατεία…..το ένστικτό μου μου λέει ότι ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός άρχισε να διαπρέπει χιλιάδες χρόνια πριν από τις χρονολογίες που μας πλασάρουν οι δυτικοί «φίλοι » μας σήμερα…στην μεσοποταμία έχουν στοιχειοθετηθεί αστικά ερείπια με ηλικία άνω των 10000 χρόνων…αυτά είναι πιστεύω τα πραγματικά ηλικιακά δεδομένα και για τον δικό μας χώρο….επίσης….υπάρχει μια διαρκής προσπάθεια να εγκλωβιστεί ο ελληνισμός και ο αρχαίος και ο νέος ( καλά αυτό το κατάφεραν) και οι πρόγονοι αλλά και οι απόγονοι , στα στενά πλαίσια της σημερινής Ελλάδας, και αν είναι δυνατόν εντός των τειχών της Σπάρτης και της Αθήνας…δεν καταλαβαίνω την εμπάθεια, αλλά αυτή υπάρχει , είναι δεδομένη…
      Προσωπική μου γνώμη είναι ότι ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός επεκτεινόταν σε όλον τον γεωγραφικό χώρο της ευρώπης , μέχρι τα ουράλια….υπήρχε από το 12-15000 π.χ. ίσως και πιο πριν, εξελισσόταν και αναπτυσσόταν….οι αλλαγές από την πρωτόγονη – χθόνια θρησκεία στην εξελιγμένη «ολυμπική» μορφή μπορεί να κράτησε- και κράτησε – χιλιετίες…..η εξέλιξη αυτήν ήταν ταυτόχρονη με την πολιτιστική – τεχνολογική εξέλιξη των κοινωνιών -με όποια σειρά- και οι τεχνολογίες και η πνευματική εξέλιξη όσο πιο πρωτόγονη είναι τόσο αργεί να εξελιχθεί….μας παρουσιάζουν σαν θαύμα τον «χρυσό αιώνα του Περικλή»…όχι ότι αυτός δεν είναι θαυμαστός, κυρίως γιατί η πνευματικότητα που αναπτύχθηκε τότε δεν έχει ακόμη ξεπεραστεί- παρ’όλη τα σημερινά επιτεύματα- και ο βασικός λόγος είναι η πνευματική μας καθυστέρηση, λόγω της εισροής των βαρβάρων που κατέκλυσαν την Ευρώπη τον 3ο και μετά αιώνα , και η οπισθοχώρηση της θρησκείας σε χθόνια μορφή….(πες μου πότε μίλησε ο χριστός για αντίχριστο- αν ήταν όσο σημαντικός αποδείχθηκε από την δυτική κουλτούρα και τις διάφορες στοές γιατί δεν περιλαμβάνεται στις διδαχές το ίδιου του ιδρυτή της θρησκείας;)

      Ξέφυγα…έλεγα ότι μας παρουσιάζουν τον αιώνα του Περικλή σαν θαύμα…η λέξη αυτή περικλείει εκτός από τον θαυμασμό και μια ύπουλη έννοια…το θαύμα είναι κάτι αναπάντεχο, είναι κάτι που φυσιολογικά δεν γίνεται…είναι κάτι που γίνεται «από την ίδια την χάρη του θεού και για να επιβεβαιώσει την ανθρώπινη αδυναμία εμπρός στην θεϊκή θέληση»…..και είναι μια θέση που δικαιολογεί αμέσως και το ελάχιστο χρονικό περιθώριο που μας δίνουν , έτσι που χρονολογούν την αρχαιοελληνική ιστορία, τον ελάχιστο χρόνο που δίνουν να γίνει η εξέλιξη φυσιολογική….μέσα δλδ από το βάθος του χρόνου, και της πνευματικής διεργασίας….

      Δεν μιλώ σαν ΕΛΛΗΝΑΣ ή Ελληναράς ή κατάλαβες πως…..πιστεύω ότι Έλληνες είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό το στενό κομμάτι γης και ανθρώπων όπου μας έχουν περιορίσει σήμερα….ο Πλάτων στον Τιμαίο περιγράφει το ταξίδι από τον Πειραιά στις εκβολές του Μισισσιπή μέσω Ιρλανδίας – Γροιλανδίας μεγάλων λιμνών της Αμερικής και κατάπλου του ίδιου του Μισισσιπή….και στην τοποθεσία που περιγράφει υπάρχουν αρχαία ερείπια , σήμερα επισκέψιμα…..επίσης υπάρχουν περιγραφές που θεωρούν τον Ατλαντικό «κλειστή θάλασσα» δλδ που γύρω γύρω έχει στεριές….επίσης πάρα πολλά , άλλα και από πάρα πολλές πηγές, δεδομένα για να παραβλέπονται με την δικαιολογία της αοριστίας του μύθου….

      Επεκτάθηκα πολύ; Όχι…τα λέω αυτά για να αναδείξω ένα πρόβλημα….ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός στηριζόταν και στήριζε μια θρησκεία- των ολύμπιων- που ήταν η πιο φιλάνθρωπη θρησκεία μέχρι σήμερα….ο χριστιανισμός στα πρώτα του χρόνια ήταν ίσως ανώτερος….πάντως ο πρωτοχριστιανισμός ήταν η εξέλιξη όλων αυτών των φιλοσοφικών ανησυχιών που επικρατούσαν από τον 2ο π.χ. μέχρι τον 2ο μ.χ. αιώνα….η φιλοσοφική του βάση άρχισε να μπαίνει από τον Σωκράτη, ίσως και πιο πριν….στην εξέλιξή του όμως ,όπως τελικά εξελίχθηκε, λόγω της αυθεντίας του ενός, της αποκλειστικής νομής της αλήθειας που έφερνε, και της πολιτικής εκμετάλλευσής του από Άγιους Κωνσταντίνους και Ελλένες που τον μετέτρεψαν τελικά σε ένα πολιτικό σύστημα, που έπνιξε το ελεύθερο πνεύμα, την αναζήτηση της αλήθειας και την επιστημονική προσέγγιση….ξεχάστηκαν οι αληθινές του αλήθειες…με την συνδρομή του πανευρωπαϊκού κατακλυσμού των βαρβαρικών φυλών και της πρωτογονικής τους τάσης σε χθόνιες προσεγγίσεις, η εξέλιξή του ήταν τα σκοτάδια του «μεσαίωνα’….η απληστία για εξουσία πάντα υπήρχε, και σε όλα τα αρχαϊκά χρόνια, και σε όλες τις μορφές….αλλά η απολυτότητα της εξουσίας ελέχοντας τις συνειδήσεις και ακόμη χειρότερα το υποσυνείδητο…..αυτός ο συντονισμός της εκπαίδευσης του «παρασυμπαθητικού»( το προτιμώ από το δικό σου «συμπαθητικό» , γιατί είναι ένα σύστημα που δεν επεμβαίνει καθόλου η συνειδητότητα, όλα γίνονται αυτόματα, βάσει σχεδίου του μηχανισμού της εξέλιξης)…..
      Ο άνθρωπος εξέλιξε τα μέσα καταστολής….μπήκε μέσα στο μυαλό και την ψυχή του ανθρώπου, έβαλε την «χριστιανική συνείδηση», αντί της προσπάθειας για βελτίωση και αρετή , έβαλε το καλό να μάχεται με το κακό μέσα στην ίδια την ψυχή του, με αυθαίρετα καλά και κακά , κατά βούληση των αρχών….
      Είναι μεσαίωνας;…στην μέση από τι;…..εκεί όπου ξεχάστηκε το πνεύμα και η αρετή , και μετά ανακαλύφθηκε;δεν ανακαλύφθηκε ποτέ ξανά η αρετή…τουλάχιστον όχι μαζικά…..κάποια ελεύθερα πνεύματα κάνουν απονενοημένες προσπάθειες να την αναδείξουν, αλλά ο πόλεμος του συστήματος είναι αδυσώπητος….το σύστημα κλαίει που άφησε την αναγέννηση να εξελιχθεί….είχαν πετύχει το τέλειο για τις επιθυμίες ενός εξουσιαστή….ελέγχανε το σώμα ΚΑΙ το πενύμα…..

      Σήμερα ο αδυσώπητος πόλεμος συνεχίζεται ακάθεκτος….η ελευθερία είναι στο αν θα καταναλώσεις ελεύθερα το ένα από τα δέκα ίδια προϊόντα που θα σου προσφέρουν…δεν πρέπει να έχεις γνώμη για τα προϊόντα εσύ….εσύ μόνο επιλογή από τη λίστα…ούτε επιλογή εκτός λίστας επιτρέπεται…..ψηφίζεις κόμματα για όλα τα γούστα και με όλα τα χρώματα….όλα συστημικά και το καθένα για το γούστο που θέλεις αλλά όλα στο ίδιο αφεντικό…όλα από το ίδιο εργοστάσιο βγαλμένα….

      Η ελευθερία μέσω ελεύθερης επιλογής και αυτοδιάθεσης γνώσης και γνώμης αποκλείεται….η θέση – αντίθεση -σύνθεση ,επίσης….

      Αναρωτιέμαι καμιά φορά , βλέποντας τα τελευταία γεγονότα, σε όλον τον κόσμο, ποιός κερδίζει από την καταστροφή….μα είναι προφανές…..όλα γίνονται για τον έλεγχο….οικονομικός- ενεργειακός, στρατιωτικός….αλλά πίσω από τα προφανή , είναι ο έλεγχος του νου….
      Αυτό είναι που αντιστρατεύεται από την ελεύθερη έκφραση και την δημιουργική πνευματικότητα, που απορρέουν από την επιστροφή στην φιλοσοφία και στην «αυτογνωσία -συνειδητότητα – επιλογή», τους τρεις όρους της αρετής , της πραγματικής εξέλιξης του ανθρώπου…σήμερα έχουμε τεχνολογική εξέλιξη τρομερή, αλλά η πνευματική μας οπισθοδρομεί….ίσως τα «ιερατεία» μας σήμερα , έχουν βρει άλλους , άγνωστους ακόμα σε μας δρόμους ελέγχου του νου και της ψυχής μας….ίσως η οικονομική καταστροφή να είναι ένα όπλο ελέγχου μας- μάλλον ναι- ,ίσως πάλι να υπάρχει η τάση σε πολλούς να συνειδητοποιήσουν και να επιλέξουν, και αυτό να κάνει το σύστημα να λυσσάει βλέποντας μπροστά του το χάσιμο του ελέγχου….

      Φιλοσοφείστε λοιπόν κύριοι….κάνει καλό στην ψυχή μας και κακό στους μηχανισμούς ελέγχου της σκέψης….της ψυχής μας….

      Τελικά βρε μποτίλια, πες εσύ , πες εγώ , θα το γράψουμε το βιβλίο , με τίτλο :
      πελαγοφίαλος vs αμπελοφιλόσοφου,
      και θα έχει μόνο σχόλια από εδώ μέσα από τις αναρτήσεις και θα φτάνει κιόλας….

      Απάντηση
  3. Η Δυαρχία πάντως – Πελαγοφίαλος vs. Αμπελοφιλόσοφος- καλά κρατεί και σε μια ανάρτηση που θέλει να αποδομήσει τις δυαρχίες.

    Ήθελες κάτι να πεις και γι’ αυτό απομόνωσες και με μαύρα γράμματα την εισαγωγική παράγραφο:
    «στην διαδικασία της συγκρούσεως με τις δυνάμεις τυφλής υποδούλωσης στο ασυνείδητο, το οποίο προωθεί οντολογικά η δυαρχία”;

    δε φταίω εγώ, μου το υπέδειξες μόνος σου…

    🙂

    Η μόνη πραγματική δυαρχία που υφίσταται είναι η δυαρχία «σώμα ΚΑΙ πνεύμα» σε ένα (στον άνθρωπο) (δύο σε ένα)

    και πάλι δε φταίω, εσύ μου το υπέδειξες στο above σχόλιο…

    Απάντηση
    • γειά σου αλενάκι….

      αν πάρουμε την ρήση το Χριστού : το μεν σώμα φθαρτό το δε πνεύμα αθάνατο, και το συνδιάσουμε με την άλλη «ρήση» των επιστημόνων της φυσικής που ανακάλυψαν ότι :δεν υπάρχει στην πραγματικότητα ύλη , αλλά ενέργεια στην σωστή διάταξη….έχουμε στην ουσία το ίδιο ρητό……

      Λοιπόν από τα παραπάνω προκύπτει ότι μάλλον σώμα και πνεύμα δεν είναι αντίθετα…….

      * τα υπογραμμισμένα και εντός εισαγωγικών στην αρχή είναι μια παράγραφος απομονωμένη από ανάρτηση του μποτίλια…..την οποία την έχω κι εγώ αναρτημένη σχεδόν όλη πιο πριν…

      *Επίσης δύο απανωτά «δεν φταίω εγώ» ….όμως……..
      μήπως εσύ φταίς;;; για ψάξτο καλά εντός σου……χαχαχαχαχααχα……

      Η δυαρχία πάντως υπήρχε , μέχρι που έκανες εσύ την δική σου παρέμβαση….αυτό επιβεβαιώνει ότι η υπέρβαση έγινε….η δική μας τάση να ξεπεράσουμε τις «δυνάμεις της τυφλής υποδούλωσης στο ασυνείδητο», απέδωσε καρπούς, πράγμα που σημαίνει ότι αν πιστεύεις πραγματικά σε έναν στόχο , έχεις και πολλές πιθανότητες να κερδίσεις…..

      Απάντηση
  4. ο νοών...νοείτω

    Ο «πόλεμος» έχει ξεκινήσει αιώνες τώρα, από τότε που εκδηλώθηκε ο νους.
    Λες και ο ίδιος ο νους, μην αντέχοντας την μοναδική μοναξιά του, εδημιούργησε το σώμα με σκοπό να αποκαλύψει την οντότητά του.
    Αλλά το σώμα ξέφυγε από τον νου, δημιουργώντας τον δικό του, ετερόφωτο κέντρο ελέγχου.
    Αυτήν την δοκιμασία επέβαλλε ο νους στον εαυτό του, για να δώσει λόγο ύπαρξης αλλά και στίγμα αμφισβήτησης στην σοφία του.
    Η θεία του υπόσταση, έμελλε να προβεί σε αυτήν την βεβιασμένη ενέργεια προκειμένου να καταπέσει στο υλικό επίπεδο, με σκοπό άραγε να αποδείξει ότι η αρχή και το τέλος είναι το αέναο παιγχνίδι της δημιουργίας;
    Το σώμα «ντύθηκε», στολίστηκε και έχασε την επαφή με την φύση του.
    Ντύθηκε όμως ταυτόχρονα και το κέντρο ελέγχου του, με νέες θεωρίες που ήρθαν για να αμφισβητήσουν τον γεννήτορά του.
    Πολυπληθή τα σώματα πλέον, κατακυρίευσαν την δημιουργία, δηλαδή την φύση, εγκαθιστώντας την δική τους αυθεντία.
    Παρέλαβαν την δημιουργία και με περισσή αυθάδεια την ονόμασαν δική τους.
    Έδωσαν δηλαδή ανθρώπινα χαρακτηριστικά σε κάτι Θείο.
    Δημιουργία, αυτή η υπέροχη έννοια αλλά και λέξη.
    Δεν άντεξαν το κάλλος της και την Ομορφιά του τέλειου κύκλου, και θέλησαν να την κάνουν ά-σχημη και α-τελή.
    Ο νους συνεχίζει και «γελάει», και ας ματώνει.
    Ενεργοποίησε τα «παιδιά» του που ξεκίνησαν να διασπείρουν τον Λόγο του.
    Δικός του είναι ο πόλεμος.
    Οι μάχες είναι για τα σώματα.
    Εβάλανε μανδύες, εβάλαν πανοπλίες, λες και έτσι θα τρομάζανε, θα γοητεύανε ή θα προστατεύονταν.
    Γυμνός παραμένει ο νους.
    Τι να το κάνει το φύλλο συκής;
    Δεν έχει κάτι να κρύψει.
    Έχει όμως πολλά να απακαλύψει σε όσα σώματα κουράστηκαν να εκτελούν τις εντολές του κέντρου ελέγχου.
    Πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν τα σώματα που είχαν πάντα ενεργό αυτό το ψήγμα του αρχικού.
    Κάποια από αυτά το «καλλιεργούν» με απώτερο στόχο την επανένωση.
    Κάποια άλλα απλά θα πέσουν μαχόμενα στην ιδέα.
    Τα περισσότερα, δυστυχώς, θα συνεχίσουν να τρέφουν την νέα αυθεντία.
    Πολλά σώματα έδωσαν και θα δώσουν τις μάχες.
    Μόνος ο νους όμως θα δώσει την τελική που θα καθορίσει την έκβαση του «πολέμου» που ο ίδιος κύρηξε στον εαυτό του.
    Εμείς οι θνητοί πρέπει να συνεχίσουμε να μαχόμαστε και σε οντολογικό επίπεδο αλλά και σε νοητικό.
    Μένει να αποδειχθεί εάν θα επανέλθει η ισσοροπία και το μέτρο της ορθής γωνίας, ή θα συνεχισθεί η ανισσοροπία της οξείας και της αμβλύας.
    Και η ισσοροπία δεν είναι απαραίτητα η συνύρπαξις.
    Τι θα αποδείξει τελικά ο νους;
    Εύχομαι οι μοίρες να έρθουν στα κέφια τους.
    Ένας για όλους και όλοι για έναν.
    Χαιρετώ τους σωματοφύλακες του νου.

    Απάντηση
    • Καλησπέρα φίλε μου….

      Πάντα ομορφαίνεις την συντροφιά μας , βάζοντας μια πηγαία ποιητική νότα ……

      Παρ’όλα αυτά εγώ προσωπικά δεν πιστεύω σε μάχη του σώματος ενάντια στο νου….είναι όλα ένα….σώμα και πνεύμα…είναι μια ενιαία συνέχεια, ένα γενικό σύνολο , που δένει αρμονικά, όσο να το πει κανείς….το πνεύμα είναι το άνθος της ύλης, με την ίδια μηχανική που μια τεράστια μάζα από «άσχημους» (που δεν έχουν σχήμα )μύκητες , «ανθίζουν» σχηματίζοντας το εδώδιμο μέρος ενός μανιταριού…..κάτω από ένα και μόνο μανιτάρι του δάσους, υπάρχουν αρκετά κυβικά μέτρα χώμα με ένα μεγάλο πλέγμα μύκητες …εμείς βλέπουμε μόνο το μανιτάρι που θα κόψουμε για να φάμε….

      Αυτό όμως , όση ομορφιά και νά’χει δεν σημαίνει ότι όλα τα μανιτάρια τρώγονται….κάποια είναι θεσπέσια , κάποια άλλα είναι δηλητηριώδη, κάποια άλλα απλά είναι παραισθησιογόνα, κι ενώ τα τρώς και είναι και νόστιμα και δεν κινδυνεύεις, την ίδια στιγμή είσαι αλλού….

      Κάπως έτσι είναι και οι διαδρομές του πνεύματος, οι διαδρομές που μας καθορίζουν , και καθορίζουν και την πορεία μας σαν κοινωνικά όντα….

      Είναι η οντολογική προσέγγιση αυτή που λέει ότι υπάρχει μια βασική διαπάλη , μέσα στο πέρασμα του χρόνου, ανάμεσα στην πρωτογονική θρησκεία , όπου δεν χωράει μέσα της παρά μόνο το καλό και το κακό, υπάρχει και η υπέρβαση της που είναι η τριαδικότητα, που ο φίλος μας ο μποτίλιας μάλλον της έδωσε μια ροπή προς τον χριστιανισμό , την κατεξοχήν τριαδικής κατεύθυνσης θρησκεία, αλλά εγώ μάλλον του τα χάλασα σφηνώνοντας μέσα στην δική μου τοποθέτηση την διολίσθηση της επίσημης διαχείρησης της τριαδικότητας του χριστιανισμού , πετατρέποντάς τον σε ένα ακόμη εφιαλτικό μέσο επιβολής της βίας της εξουσίας στον άνθρωπο, ελέγχοντας αυτήν την φορά και το σώμα αλλά και το νου….αυτό κατά την γνώμη μου είναι μάλλον μια οπισθοδρόμηση σε δυαρχία με προκάλυμα την τριαδικότητα σε επίφαση, παραπλανητική , και είναι κατά την γνώμη μου η επίδραση περισσότερο των πρωτόγονων εκείνων φυλών που εισήρθαν στα πράγματα , μάλλον με την επιβολή του σπαθιού, και καθόλου με την ειρηνική αποδοχή της ενωτερότητας του πολιτισμού που κοινωνούσαν….εξάλλου αυτό που μπορούσαν να δουν ήταν ο χρυσός της αυτοκρατορίας και η «καλή» ζωή ενώ δεν συνειδητοποιούσαν ότι αυτά που βλέπαν ήταν απόρροια πνευματικού μόχθου, γιατί δεν ήταν κοινωνοί τέτοιου μόχθου ,έτσι ώστε να μπορέσουν να καταλάβουν περί τίνος επρόκειτο….
      Εξάλλου στην δυτική Ρώμη, που κυριεύτηκε από τους πιο πάνω λαούς νωρίς, ο μεσαίωνας ήταν από την αρχή ακόμα καταλυτικός….στην ανατολική, τα πράγματα ήταν διαφορετικά αλλά εκεί η καταστροφή ναι μεν μπορεί να ήρθε πολύ αργότερα αλλά ήταν ολοκληρωτική και ολέθρια, και ίσως και μόνιμη αφού ακόμη και σήμερα συνεπικουρείται η φίμωση από τους διαδόχους δυτικούς , κληρονόμους….

      Δεν θέλω να σε ζαλίσω περισσότερο….η υποστήριξή σου είναι σημαντική ηθική επιβεβαίωση για μένα, και σε ευχαριστώ …..

      Έλεγα με τον μποτίλια, είναι σημαντικό να νοιώθεις ότι αυτό που γράφεις το διαβάζει κάποιος και σχολιάζοντάς το σου δίνει την «πάσα» να συνεχίσεις παραπέρα, βαθαίνοντας τον στοχασμό σου….δεν ξέρω , εμένα πάντως αποδεικνείεται βασικός παράγων , η «συδαύλιση» για να πάω παραπέρα….

      Να’ σαι καλά φίλε μου…

      Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: